Julie And Julia (2009) 23.976 fps runtime 02:03:12
พูดตามผมนะ
ฝรั่งเศส ปี 1949
พอล อย่าเพิ่ง
- ปรุงรัก ให้ครบรส -
สร้างจาก 2 เรื่องจริง...
- ขอให้เจริญอาหาร - ขอให้เจริญอาหาร
อืมม... เนย
โอ้ แม่เจ้าประคุณ
คุณต้องลองชิมนี่ดู
ผมรู้
ผมรู้ ผมรู้
ดูนั่นสิ พอล สวยงามจริงๆ
ช้าหน่อย
โทษที
ถึงแล้ว ทางขวา... หยุด
ฉันแทบไม่เชื่อว่าเราจะมาอยู่ที่นี่
พอล
สวัสดี มาดาม
" ตำราอาหาร"
" ควีนส์ รัฐนิวยอร์ค ปี 2002"
มีอะไรรึเปล่า เราจะไปบรู๊คลินกันไม่ใช่เหรอ
เราจะต้องชอบควีนส์ ควีนส์ก็สวยดี
รถขนของมาถึงแล้ว
เป็นไรรึเปล่า
- อะไรๆ ก็พังไปหมด - เฮ้
เรามาทำอะไรที่นี่
พูดตามผม
900 ตารางฟุต
แถมใกล้ที่ทำงานคุณ
ใกล้ที่ทำงานผม แต่เราไม่ต้องย้ายก็ได้
ฉีกสัญญาเช่าทิ้งไป แพ็คของทุกอย่าง กลับไปนอนในรถ
ถูกของคุณ ถูกของคุณ
อีริค เสียงอะไร
เสียงอะไรกัน
จะเป็นแบบนี้ทุกคืนมั้ยค่ะ
อาจจะ
จูล
ใหญ่อย่างกับวังเลย
ดีใจที่คุณชอบนะ ที่รัก
สวัสดีค่ะ นี่แมนฮัตตันดีเวล็อปเม้นท์ฯ
แมนฮัตตันฯ
แมนฮัตตันดีเวล็อปเม้นท์ฯ นี่ จูลี่ พาวล์
ลูกชายฉันตายในตึกที่ 2
เสียใจด้วยค่ะ
ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
คุยกับคุณได้ใช่มั้ย ถ้าผมไม่ชอบแผนไว้อาลัย...
- ที่อยู่บนไทมส์เช้านี้ - คุยกับฉันได้เลยค่ะ
- คุณมีอำนาจรึเปล่า - ไม่ค่ะ
ผมจะคุยกับคนที่มีอำนาจ ผมไม่ชอบแผนนี้
ฉันก็เหมือนกันค่ะ
คุณมันพวกงี่เง่าแร้งน้ำใจ
ฉันไม่ใช่พวกงี่เง่าแร้งน้ำใจนะค่ะ
ฉันแค่มนุษย์เงินเดือนคนนึง ฉันทำดีที่สุดแล้วค่ะ คุณผู้หญิง
ครั้งที่ 6 แล้วนะ ที่ฉันโทรมา ได้คำตอบอย่างเดียวว่า...
ต้องกรอกฟอร์มแล้วเข้าคิว เพื่อรับเงินประกัน
คุณทำรึยังค่ะ เอ่อ..จะบอกว่า ถ้าคุณไม่สะดวก เดี๋ยวฉันจัดให้ค่ะ
แต่ยังไงคุณต้องเข้ามาเซ็นอยู่ดี
ที่คอกทำงานคุณน่ะเหรอ
ใช่ค่ะ
ฉันเห็นใจเรื่องที่คุณเจอมา คุณไดมอนด์ แต่ว่า...
คุณรู้ได้ไง ผมเจออะไรมา คุณพาวล์ คุณไม่มีทางรู้หรอก
- กรุณาอย่าตะคอกใส่ฉัน - พวกคุณมันเช้าชามเย็นชาม
- หยุดตะโกนใส่ฉันซะที - มันน่าสมเพชจริงๆ
- เด็ก 3 ขวบยังจะดีซะกว่า - ฉันเป็นมิตรกับคุณนะ
หมอบอกมีใยแก้วอยู่ที่ปอด
เขาไอ ไอไม่หยุด ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
ภรรยาเขาบอกมีอะไรไม่รู้ที่ปอด หายใจไม่ออก
ประกันไม่ยอมจ่ายค่ายา ยาที่คิดว่ารักษาได้
- ให้เธอโทรไปกระทรวงสาธารณสุข - เจอแต่เครื่องตอบรับ
โทรหาแอนเดรีย โกเมซ ที่ห้องทำงานผู้ว่าฯ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะ
ช็อกโกแลตครีมพาย
- รู้มั้ย ฉันชอบอะไรเวลาทำอาหาร - อะไรล่ะ
ตอนทำงาน มันไม่มีอะไรที่แน่นอน
เวลาบอก "ไม่มีอะไร" ก็คือไม่มีจริงๆ แต่พอถึงบ้าน ฉันแน่ใจได้เลยว่า
เมื่อเอาไข่แดง ผสมช็อกโกแลต ตามด้วยน้ำตาล กับนมสด
ก็จะได้ครีมข้นๆ
สบายใจดีจริงๆ
เจอหนักเหรอวันนี้
พายจวนเสร็จรึยังจ้ะ
จวนแล้วค่ะ ต้องทำวิปครีม แล้วรอให้มันเซ็ทตัวก่อน
ผมจะรออยู่นี่ นี่ล่ะผลงานชิ้นเอก
ค็อบสลัด สูตรเดิม วันพรุ่งนี้
ตาย ตาย ตาย
รถไฟฟ้าน่ะ
- ไฮ - ไฮ
สบายดีเหรอ
คุณผู้หญิงรับอะไรดีครับ
ฉันขอค็อบสลัด ไม่ใส่บลูชีสนะ
- ค็อบสลัด ไม่ใส่ผักกาดแดง - ค็อบสลัด ไม่ใส่เบค่อน
- ค็อบสลัด ไม่ใส่ไข่ - โอเค ไปบอกพวกเขาสิ...
นี่เธอฟังฉันอยู่รึเปล่า เทรซี่ บอกเขาว่าเรารับข้อเสนอที่ 185
- เธอเอาอีกแล้ว - พูดตามฉัน เทรซี่
- 1-8-5 - เกิดอะไรขึ้น
โทรมาเลย ถ้ามีอะไรคืบหน้า
ผู้ช่วย... มีก็เหมือนไม่มี
ฉันรู้ เมื่อวานฉันพูดกับแอลลิสัน
"ไปร้านยา ซื้อถุงน่องดำมาคู่นึง"
เธอกลับมาบอก "ที่ร้านยาไม่มีขาย"
ฉันก็พูดว่า "เธอลองดูร้านอื่นรึยัง" ฉันพูดอย่างนั้นจริงๆ
หรือที่ห้างบลูมมิ่งเดล ลองดูห้างนี้แล้วผิดยังไงเหรอ
- จริง ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย - ฉันน่าจะเป็นผู้ช่วยซะเองเลย
เธอเป็นได้นะ
ไล่ผู้ช่วยเธอออกซะ แล้วอย่าจ้างใครมาแทน
เปล่า ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น จูลี่
ขอโทษนะ
- น่ารักดี - ขอบใจ ขอบใจ
บอกเขาว่า 190
1-9-0 เยี่ยม
" 1-9-0 " อะไร เธอพูดเรื่องอะไรกัน
190 ล้านเหรียญ เรากำลังรวมโซนเล็กๆ ใจกลางเมือง
ว้าว ยอดเลย แคซซี่
โซนเล็กๆ ของอะไร
พวกตึกไง
เราจะทุบมันทิ้ง แล้วขึ้นตึกระฟ้า
- แด่โซนเล็กๆ ของเธอ - ขอบคุณ
นั่นของเธอ คราวนี้ฉันบ้าง
ตั้งแต่เมื่อวาน ฉันเป็นรองประธาน อาวุโส แผนกประชาสัมพันธ์
- จริงเหรอ - ได้เงินเดือนเพิ่ม
ตอนนี้มีสิทธิ์กู้เงินครึ่งล้าน ดอกเบี้ย 2%... ถ้าฉันต้องการ
- เยี่ยมเลย - ถ้าเธอต้องการเหรอ
- แล้วงานเธอเป็นไง จูลี่ - อ๋อ มันก็...
- ฉันเห็นแค่ หัวใจสลาย - น่าเศร้า
- เจ็บปวด - ไม่ใช่ในทางไม่ดีนะ
- ขอตัวนะ โอ้พระเจ้า ฉันลืมไป - ขอตัวก่อนนะ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
- ไฮ - ไฮ
นี่ จูล ฉันต้องสัมภาษณ์เธอ เรื่องงานที่ฉันเขียนอยู่
ได้ แอนนาเบลล์ เยี่ยมเลย รู้สึกเป็นเกียรติ
โทรหาจูลี่เรื่องสัมภาษณ์
สืบเรื่องซักแห้งนั่น สืบให้ได้ก่อนมื้อเย็นพฤหัสนี้
งานปาร์ตี้วันเสาร์
ไม่
ฉันคอยติวเธอทุกวันไม่ได้นะ ตอนฉันอยู่กับพวกเพื่อนๆ เนี่ย
มันเกี่ยวกับอะไร.. บทความนั่น
เรื่องวัยเราที่อายุย่างเข้า 30
คนที่กำลังจะ 30 โอ้ย ชีวิตฉัน ยุ่งมากเลย
ไม่รู้จะนัดเธอได้เมื่อไหร่
ขอติงนิดนึง ฉันไม่ได้จะพบเธอนะ เธอต่างหากที่อยากพบฉัน
จริงสิ งั้นช่วงอาหารเช้าดีมั้ย
ฉันหลงเชื่อเธอ ช่างปัญญาอ่อนจริงๆ
เธอเขียนว่า " วัยเราที่อายุเข้า 30"
เธอคาดหวังอะไร แอนนาเบลล์ตอแหลได้ทุกเรื่อง
จูลี่ พาวล์ ครั้งหนึ่งเป็นบก.ของ นิตยสาร อัมเอิร์ส
นิตยสารที่เราต่างรู้กันว่า " เจ๋ง"
เพียรมา 8 ปีก่อนที่จะเลิก เขียนนวนิยายของเธอ
ตอนนี้ทำงานอยู่ในคอก เหมือนข้าราชการระดับกลาง
พยายามจะจัดการกับ ผลกระทบของ 9/11
ตายแล้ว เธอจำขึ้นใจเลยเหรอ น่าเวทนาจัง
นี่เธอตัดไปเยอะแล้วนะ
ยังไงรูปเธอก็สวยดี
- ฉันดูอ้วน - แค่หน้าเธอ
ลืมบอกเธอไป รู้มั้ยตอนนี้ แอนนาเบลล์ทำอะไรอยู่
- ซาร่าห์บอกฉันแล้ว... เขียนบล๊อค - ของอะไร
หมายความว่าไง "ของอะไร" บล็อคของแอนนาเบลล์
ความคิดทุกอย่างที่ผ่านสมองเธอ
ความโง่ ความน่าเบื่อ ความไร้ชีวิตชีวาของเธอ
ฉันก็เขียนบล็อคได้
ฉันก็มีปัญญานะ
คุณเองก็เป็นนักเขียน ผมว่าคุณเก่งกว่าแอนนาเบลล์อีก
- ถ้าเรื่องที่พูดมันจริง - คุณก็เคยเขียนนวนิยาย
แค่ครึ่งเรื่อง แล้วไม่มีใครอยากพิมพ์ด้วย
ไม่เรียกว่านักเขียน จนกว่าเรื่องจะได้พิมพ์
เห็นรึยัง บล็อคดียังไง ไม่ต้องคอยง้อโรงพิมพ์
แค่ต่อเน็ท กดคลิกเดียว ไปเลย
ฉันควรเขียนเรื่องอะไรดี
คุณเป็นบก.ช่วยบอกที
ทำไมไม่ลอง
" คุณชอบควีนส์มากแค่ไหน"
แค่บล็อคสั้นๆ ก็พอ
อาจเขียนเรื่องงานคุณ
ขืนฉันเขียนเรื่องงาน แล้วมีใครที่ทำงานอ่าน...
- ฉันก็.. ขอตาย - นี่อร่อยดี
นี่อร่อยจริงๆ
ยิ่งกว่านั้น ฉันเขียนบล็อคเพราะ ได้ปลีกตัวเองจากงานที่ทำมาทั้งวัน
การทำอาหารเป็นวิธีที่ฉัน ได้ปลีกตัวจากงานที่ทำมาทั้งวัน
งั้นเขียนเรื่องทำอาหารสิ
ฉันไม่ได้เป็นเชฟจริงๆ เหมือน จูเลีย ไชลด์ หรือ มาริโอ บาทาลี่
จูเลีย ไชลด์ ก็ไม่ได้ เป็นเชฟตลอด 24 ชม.นะ
ถ้าฉันอยากเรียนทำอาหารจริงๆ
ฉันแค่ทำโดยใช้ตำราของจูเลีย ไชลด์
ฉันอาจเขียนบล็อคเรื่องนั้น
ฉันมีสูตรที่จิ๊กแม่มา ตอนไปเท็กซัสครั้งที่แล้ว
ตอนฉัน 8 ขวบ นายของพ่อฉัน มากินมื้อเย็น ทำซะเรื่องใหญ่โต
แม่ฉันทำเนื้อโบกิงยอง
ไม่ใช่เนื้อโบกิงยองธรรมดานะ ต้องเนื้อโบกิงยอง สูตรจูเลีย
เหมือนเธออยู่ที่นั่น ในห้องนั้น
ข้างตัวเรา เหมือนนางฟ้าตัวโตที่ใจดี
ทุกอย่างต้องเรียบร้อย
ฉันจะลองกลับด้านดู
ซึ่งเป็นงานที่ท้าทาย
เธอเปลี่ยนทุกอย่าง
ก่อนดูเธอ มีแต่อาหารแช่แข็ง ที่เปิดกระป๋อง กับมาชแมลโล่
อย่าบี้มาชแมลโล่
เวลาจะกลับอะไร
ต้องมีความกล้า
ยิ่งพวกที่ไม่ติดกันเหมือน...
อย่างนั้นไม่ค่อยดี
เห็นมั้ย ตอนที่กลับด้าน
- ฉันยังขาดความกล้า... - เธอน่าเอ็นดูจัง
อย่างที่ฉันควรมี
คุณปะติดปะต่อมันเข้าด้วยกัน
คุณคือคนเดียวที่อยู่ในครัว ใครล่ะจะเห็น
สร้อยมุก...เธอสวมสร้อยมุกเข้าครัวด้วย
แค่ต้องคอยซ้อม เหมือนเล่นเปียโน
ฉัน จูเลีย ไชลด์
ขอให้เจริญอาหาร
- ขอให้เจริญอาหาร - ขอให้เจริญอาหาร
ขอให้... เจริญอาหาร
จูเลีย ไชลด์ ผู้ร่วมแต่งหนังสือ " ศาสตร์การทำอาหารฝรั่งเศส"
ขอให้เจริญอาหาร
" เพื่อคนอเมริกันที่ทำอาหารเอง" ฉันเองแหละ
โอเค นี่ล่ะปัญหา ฉันไม่เคยกินไข่เลยซักใบ
ท้องผมเป็นพวกกรดเยอะ เดี๋ยวเราจัดการเอง
ตกลงฉันทำอาหาร โดยใช้ตำราของจูเลีย ไชลด์
แล้วเขียนบล็อคเรื่องนั้น
- ฉันควรกำหนดเส้นตาย - ทำไม
ไม่งั้นมันจะเหมือนงานอื่นที่ฉันทำ
ก็ดูสิ ฉันเคยทำอะไรเสร็จซักอย่างมั้ย
- เฮ้ย - ก็มันจริงนี่
รู้มั้ยทำไมฉันคิดแบบนี้
- โรคสมาธิสั้น - เธอเป็นโรคสมาธิสั้นเหรอ
ใช่ นั่นไงที่งานบ้านถึงไม่ได้เรื่อง
อย่างนี้นี่เอง
ฉันอยากบอกว่า มีเส้นตายก็น่าจะดี
เอาเส้นตาย ผมชอบคำว่าเส้นตาย
ชอบเสียง "เฟี้ยว" ตอนมันจะผ่านไป
- เหมือนหนังเรื่องสตาร์วอร์ - ฉันพูดจริงนะ
งั้นเอาหนึ่งปี ประมาณนั้น
ปีเดียวเองเหรอ
นี่หนักซัก 2 ปอนด์ ได้มั้ย
ทำงานประจำอยู่ บางครั้ง ถึงบ้าน 2 ถึง 3 ทุ่ม...
มันดูบ้าๆ มันดูบ้าๆ
- มันดูบ้ามั้ย - ใช่ บ้าดี
- โอเค อยากเขียนบล็อค " ซี" - ใช่
งั้นก็ บล็อค " ซี"
ไม่มีใครอยู่ที่นี่
นอกจากเรา...คนอเมริกันที่ทำอาหารเอง
" คนอเมริกันที่ทำอาหารเอง"
- คุณคิดว่าไง - ชอบมาก
เริ่มบล็อคได้
โครงงานจูลี่ / จูเลีย
หนังสือเรื่อง "ศาสตร์การทำอาหารฝรั่งเศส"
พิมม์ครั้งแรก ปี 1961 โดย ซีโมน เบ็ค หลุยส์เซ็ทท์ แบร์โทลล์
ที่ขาดไม่ได้ จูเลีย ไชลด์ ผู้หญิงที่สอน อเมริกันเรื่องการทำครัวและเรื่องการกิน
40 ปีให้หลังมานี่ ยังหาใครทาบรัศมีเธอยาก
ผู้ท้าชิง... 365 วัน กับ 524 เมนู
คู่ต่อสู้... จูลี่ พาวล์
ข้าราชการเต็มวัน ผันเป็น ผู้รักการทำอาหารตอนค่ำ
เสี่ยงเรื่องชีวิตครอบครัว งานประจำ และความเป็นอยู่ที่ดีของแมวเธอ
เธอยอมเซ็นรับทราบถึงภารกิจที่ยุ่งเหยิง
จะไปไกลได้แค่ไหน...ไม่มีใครรู้
" 365 วัน กับ 524 เมนู"
สวัสดีชาร์ลี เราได้ตั้งรกรากกันซะที จูเลียเองก็รักที่นี่
เธอต้องการอยู่ที่นี่ตลอดไป
นายคงได้ยินกิตติศัพท์ความบูดบึ้ง ของคนฝรั่งเศสมาบ้างนะ
ทุกคนที่นี่ล้วนมีจิตใจเบิกบาน
จูเลียเผยให้เห็นส่วนดีที่สุดของ คนน่ารังเกียจพวกนี้
มีเสน่ห์จริงๆ
เธอจึงเชื่อว่านี่แหละ บุคคลที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนฝรั่งเศส
ฉันต้องเป็นให้ได้
อาจเป็นได้
หากต้องอยู่ที่นี่ไปตลอด ผมคงต้องบอกว่า ไม่เห็นเป็นไรเลย
ดีใจที่คุณแวะมา
เป็นงานแสดงที่ดีมาก
- ขอบคุณที่มากัน - ฉันชอบค่ะ
- พอล ยินดีด้วยนะ นิทรรศการเยี่ยมมาก - ขอบคุณมาก แจ็ค
แจ็ค โดโนแวน... นี่ภรรยาผม จูเลีย
- เป็นนิทรรศการที่เยี่ยมมาก พอล - ขอบคุณ ขอบคุณ
ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก
คนฝรั่งเศสกินแต่อาหารฝรั่งเศส
- ทุกๆ วัน ฉันเองยังรับไม่ได้เลย - เขารับกันได้
ฉันรักคุณมาก เลยอยากให้ คุณชิมคำแรกเลย
- อร่อยมาก - อร่อยดี ใช่มั้ย
ฉันควรทำอะไรดี
เรื่องอะไรล่ะ
ฉันไม่อยากทำงานราชการแล้ว
ฉันควรหาอย่างอื่นทำมั้ย
แม่บ้านพวกนี้ไม่ได้ทำอะไรเลย
- ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่ฉันแน่ๆ - ผมรู้
ฉันเห็นประกาศติดที่สถานทูต
สอนเรื่องการทำหมวก
คุณชอบหมวกเหรอ
ชอบ ก็ชอบ
ฉันชอบนะ
จริงๆ คุณอยากทำอะไร
กิน
- เป็นสิ่งที่ฉันชอบ - ผมรู้ ผมรู้ ผมรู้ ผมรู้
- คุณก็เก่งมากด้วย ดูคุณซิ - เรื่องนี้ฉันเก่ง
- ตอนนี้ล่ะ คุณเก่งแค่ไหน - ฉันโตขึ้นต่อหน้าต่อตาคุณเลยนะ
ฉันอยากเรียนวิธีเล่นไพ่บริดจ์
- คุณชอบเล่นไพ่บริดจ์เหรอ - ชอบสิ ฉันชอบหลักการของมัน
4 แต้มสำหรับ เอ 3 แต้มสำหรับ คิง
2 แต้มสำหรับ ควีน แต้มเดียวสำหรับ แจ็ค
แนบไพ่ที่หน้าอกด้วย
คุณมีตำราอาหารฝรั่งเศส ที่เป็นภาษาอังกฤษมั้ย
- ไม่มีหรอกค่ะ - โธ่เอ้ย
เป็น ภาษา อังกฤษ นะ
คนขาย เธอ...
ไม่รู้เรื่อง... เพราะไม่มีตำรา อาหารฝรั่งเศสที่เป็นภาษาอังกฤษ
ฉันมีแค่ "จอยออฟคุคกิ้ง" เล่มเดียว โดย เออม่า รอมเบาว์
เป็นตำราอาหารที่วิเศษมากๆ แต่ไม่ใช่อาหารฝรั่งเศส
ฉันเลยให้เพื่อน เอวิส เดอ โวโต้
ช่วยหาดูในอเมริกา เผื่อเธอเจอ
ใช่ ใช่
โธ่ นึกว่าพูดฝรั่งเศสกับคุณ
โอ้ แม่เจ้าประคุณ
นี่อะไร
- หนังสืออะไร - บันทึกส่วนตัวของผมมั้ง
ดูสิ
วิเศษจริงๆ แต่เป็นภาษาฝรั่งเศส
- คุณเรียนได้ คุณเรียนรู้มันได้ - ขอบคุณค่ะ ที่รัก
ฉันรู้ ฉันกำลังเรียนอยู่ กำลังพยายามอยู่
สุขสันต์วันเกิดให้ตัวเอง
สุขสันต์วันเกิด
- นี่แปลว่าอะไร - อะไรนะ
- " ล้างส่วนน่อง" - ไม่ "ชุบ" ชุบส่วนน่อง
- ดูนะ แล้วก็... - ที่ไหน
" ในเนย " ฉันรู้แล้ว แต่นี่อะไร
"ชุบส่วนน่องในเนย แล้วยัดไส้..."
คำนี้อะไร
- แม่ไก่ - ใช่ แม่ไก่
"จนกว่าเธอจะรับไม่ได้อีกแล้ว"
- ไม่ได้เขียนอย่างนั้นซะหน่อย - เขียนอย่างนั้นจริงๆ
ไว้ผมเปิดพจนานุกรมให้ดู ช่วยดูสูตรทั้งหมดกับคุณ
- ฉันน่าจะไปเรียนที่ รร.สอนทำอาหารนะ - ทำไมถึงไม่ไปล่ะ
- ฉันพูดจริงๆ นะ - ผมก็เหมือนกัน
โอ้ พระเจ้า
ไม่รู้เป็นไง ถ้าคุณไม่ได้รักฉัน
ก็รักไปแล้วนี่
เมื่อวาน วันอังคารที่ 13 สค. 2002
วันที่ 1... เหลืออีก 364 วัน
ฉันทำอาร์ทิโช้ค ราดซ๊อสฮอล์ลันเดส
ทำจากเนยที่ละลายแล้ว ตีแรงๆ กับไข่แดง
จนกระทั่งมัน... "เป็นสุข เป็นสุข ในสวรรค์"
ขอให้ฉันพูดตรงนี้นิดนึง มีอะไรอีกมั้ยที่ดีกว่าเนย
คิดดูนะ ไม่ว่าคุณชิมอะไร
ที่อร่อยสุดจินตนาการ จนคุณพูดว่า "อื้ม...ใส่อะไรในนี้"
คำตอบส่วนใหญ่คือ " เนย"
มันอร่อยที่สุด
เพราะตีจนเป็นเนื้อเดียวกัน...
นึกเล่นๆ ว่า อุกกาบาตจะพุ่งชนโลก และเหลือเวลาแค่ 30 วัน
ฉันคงใช้เวลาที่เหลือเพื่อกิน เนย
นี่คือคำกล่าวสุดท้ายเรื่องนี้
ไม่มีอะไรเกินเลยกับคำว่า เนย
24 สค. วันที่ 11
แบบนี้เหรอที่คุณพูดว่า " อย่าอัดเห็ดจนแน่น"
เหลืออีก 353 วัน วันนี้สยองมาก
หญิงชราคนนึง แก่ขนาดตบยุงตัวเดียวยังยาก
เธอด่าฉันว่า พวกงานมีไม่ทำ เอาแต่โกง
พอกลับถึงบ้าน ทำไก่ราดครีมเห็ดกับเหล้าไวน์
กลับเป็นความสุขที่เหลือล้น
นี่สิข่าวใหญ่
ฉันคิดผิดเรื่องเห็ดมาตลอด
อย่าอัดเห็ดจนแน่น ไม่งั้นมันจะไม่ออกสีน้ำตาล
คุณฟังอยู่รึเปล่า ไม่ว่าคุณเป็นใคร
คุณต้องชอบอันนั้น
วันที่ 22
อันนี้อร่อยมาก กินกับแยมมะเดื่อ
เมื่อคืนฉันเพลินไปหน่อยที่ร้านดีนฯ ช็อปไปครึ่งนึงของงบซื้อของกลับบ้าน
สิ่งแรกที่รู้ตอนถึงรถไฟใต้ดิน
กับของชำ หญ้าของแมวหนึ่งถุง
น้ำมันมะกอกที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด และกิ่งไม้อีกหนึ่งพุ่มใหญ่
กิ่งไม้พุ่มนี้ ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
โทษค่ะ
ปัดหน้าคนอื่นซ้ายทีขวาที จนฉันทำอะไรไม่ถูกเลย
ไม่แปลกที่ฉันยุ่งมากกับการทำครัว ยุ่งจนลืมนึกเรื่องออกกำลังกาย
ตอนกลับถึงบ้าน ยังเจอเสียงเหน็บจากแม่ของฉัน
เตือนความจำแม่อีกทีซิ ทำไมลูกต้องเขียนไอ้...
- บล็อค - จะเรียกว่าอะไรก็ช่าง
มันเป็นหลักเกณฑ์น่ะแม่ เหมือนเวลาเราทำซิทอัพ
- มีแต่เพิ่มความกดดัน - ความกดดันอะไรค่ะ
ลูกมีงานประจำทำ มีสามีเป็นตัวเป็นตน
แล้วตอนนี้ลูกจะมาป่วย เพราะการเขียนบล็อคนี่
- มันคล้ายๆ พวก ต.ล. น่ะแม่ - ลูกกำลังพูดเรื่องอะไร
มันช่วยให้ลูกได้มีอะไรทำ สิ่งที่จะต้องทำไปทุกๆ วัน
ลูกไปรู้ภาษาพวกนี้ได้ยังไง
ลูกรัก นี่ลูกเป็นพวกติดเหล้าเหรอ
หนูแค่จะบอกว่ามันดีสำหรับหนู ที่จะตั้งเป้าให้มันใกล้ๆ หน่อย
มันดูไร้สาระ อย่างนั้นมันไร้สาระ
ใครจะมาอ่านบล็อคอันนี้
ผู้คนทั่วไปกำลังอ่านอยู่ หนูแน่ใจ
เอาล่ะ มันเป็นอะไรที่ ลูกตัดสินใจทำไปแล้ว
หากลูกตัดสินใจจะไม่ทำ ก็ไม่มีใครจะว่าอะไรนะ
ไม่ แม่ยังไม่เข้าใจ หนูเพิ่งเริ่มเอง
หนูยังหยุดไม่ได้ ต้องทำให้จบ มันคือทั้งหมดที่หนูมี
ฮัลโหล ฮัลโหล
โทรศัพท์งี่เง่า
นั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่เธอมีนะ
ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันไม่ได้ตั้งใจอย่างนั้น
เมื่อวาน ฉันทอดไข่ด้วยน้ำ
ดูเหมือนจะออกมาเพอร์เฟ็กต์
ในวันที่ติดอันดับ 2 ยอดแย่ที่สุด ในประวัติศาตร์
ช่วยอธิบายที ทำไมเธอถึงไม่เคย กินไข่เลยตั้งแต่เกิด
ฉันก็เคยกินไข่นะ แบบที่ผสมอยู่ในขนมน่ะ
ไม่เคยกิน "ไข่" แบบ ไข่เป็นฟอง ฉันเคยเป็นเด็กที่มุ่งมั่นมาก
มันกำลังเดือดอยู่
ไม่มีใครรู้ว่าทำไม.. ฉันถึงมี ความคิดที่ว่าการทอดไข่ด้วยน้ำ มันง่าย
แต่ฉันผิดอย่างมหันต์
ดันไข่ขาวมาทับไข่แดงทันที ด้วยช้อนไม้
ประมาณ 2-3 วินาที ทันที
น่าขยะแขยงจัง
หรือไข่ไม่สด จูเลียบอกไข่ต้องสด
สดจะตาย
โอเค เธอไม่ต้องโมโหฉัน ฉันแค่ว่าตามจูเลีย
ต้องใช้เราถึง 3 คน เบียดกันอยู่ในครัว กับหม้อที่น้ำกำลังเดือดอยู่
ในที่สุด มันก็เสร็จเรา
- หวัดดี - ยินดีต้อนรับ
น่ารักจัง
ฉันได้กินไข่ใบแรกในชีวิต
เคยคิดว่าไข่จะเป็นเมือกๆ แหยะๆ แต่มันกลับมีรสชาติคล้ายกับ...
ครีมชีส... อร่อย
จูเลีย ไชลด์ คุณนี่เก่งมากๆ
- เชียร์ส - เชียร์ส
ผมขอแจมหน่อย ไวน์นี่สุดยอด
- คิดว่าจูเลียรู้เรื่องคุณมั้ย - ก็อยากอยู่นะ
ฉันมีจินตนาการว่าเธอมาทานมื้อเย็น เอาที่ขูดผิวมะนาวอันใหม่ไปอวดเธอ
เราสนิทสนมกันมาก
ความจริงคือ ไม่มีใครรู้เรื่องฉันเลย
ฉันรู้สึกเหมือนส่งพวกนี้ ไปในความว่างเปล่า
ทำให้ฉันนึกถึงบล็อคของแอนนาเบลล์ เธอได้อ่านมันมั้ยช่วงหลังๆ เนี่ย
อ่านสิ
- มันดูขำๆ - ขำเหรอ
เธอคบกับเศรษฐีคนนี้ ที่เป็น เจ้าของเครื่องบิน เขาชื่อเลสเตอร์
พวกเขานัวเนียกัน...บนฟ้าโน่นเลย คนชอบอันนี้ มันโดนมากๆ
เธอว่ามันเป็นไง การที่ใครไม่ชอบเพื่อนใครซักคน
- ธรรมดามากๆ - พวกผู้ชายชอบเพื่อนๆ เธอนะ
เราไม่ได้พูดถึงพวกผู้ชาย ใครกันพูดถึงพวกผู้ชาย
5 สัปดาห์ผ่านไป เหลืออีก 47 ฉันรู้สึกวิเศษ
บางครั้ง ได้แต่สงสัย มีใครมั้ยนะ ที่อ่านเรื่องฉัน
แต่ฉันแน่ใจว่าคุณอ่าน หรือไม่ได้อ่าน ใครสักคน
ใครก็ได้
เออเนสทีน มีความเห็นมาแล้ว
แม่ฉัน...ไม่นับ
วันนี้เราเริ่มเรียนด้วยวิธีต้มไข่
อย่างแรก ต้องแน่ใจว่า ไข่พวกนั้นสด
ฉันหวังเอาไว้ว่า...
จะเป็นชั้นที่สูงกว่านี้ซักหน่อย มาดามแบร็ซซาร์
คุณยังไม่ใช่เชฟระดับนั้น
แต่ฉันรู้วิธีต้มไข่
คุณรู้วิธีเลาะกระดูกเป็ดมั้ย
ไม่ แต่นั่นคือ...
สิ่งที่ฉันสนใจจะเรียน
มีอีกชั้นนึง แต่คุณต้องไม่ชอบ
สำหรับพวกมืออาชีพ อย่างคุณคงได้แค่ฝัน ฉันแน่ใจ
มีแต่ผู้ชาย พวกล่ำบึก
แพงมากนะ
อย่างคุณจะยอมจ่ายเหรอ
เท่าไหร่
หอมใหญ่พร้อมแล้ว แต่...
สวัสดี
สวัสดี มาดาม
ก่อนอื่น คุณต้องจับมีดแบบนี้
ปล่อยข้อมือสบายๆ วางนิ้วโป้งตรงนี้
มือกับมีดประสานเป็นหนึ่ง
อีกมือนึงป้องกันเอาไว้
หั่นเฉพาะหัวหอม
- อย่าหั่นตัวเอง - ใช่
วางหัวแม่โป้งที่นี่ นิ้วอื่นตรงนี้
จูล
ดูคุณจะแซงหน้าคู่แข่ง อยู่นิดหน่อยนะ ว่ามั้ย
คุณน่าจะได้เห็นที่คนพวกนั้นมองฉัน
เหมือนฉันเป็นแม่บ้านหน่อมแน้ม แค่หาอะไรทำฆ่าเวลา
งั้นก็...
- นั่นคุณจะไปไหน - ไม่ใช่ที่นี่
- คุณหิวมั้ย - ไม่
ดี
เยส!
ดีมาก มาดามไชลด์
สวัสดีเอวิส ฉันอยู่ช่วงสัปดาห์ที่ 3 ที่ กอร์ดองเบลอ
ฉันสบายใจเป็นที่สุด
ทุกเช้า นาฬิกาปลุกเวลา 6:30 น. ฉันเด้งขึ้นจากเตียง
ลุกแล้ว
เวลา 7:30 น. ฉันอยู่ในห้องเรียน ในชุดที่มีผ้ากันเปื้อน ปลอกมันฝรั่ง
เราปรุงน้ำซุป แล้วก็แล่ปลา
เราตัดแต่งนกพิราป เราทำขนมด้วยเนยจำนวนมาก
หัวใจฉันแทบหยุดเต้น แค่ได้มองดูมัน
ครูสอนเร็วมาก บางครั้งฉันก็ตามไม่ทัน
แต่ฉันยังนำหน้าคนอื่นอยู่หลายขุม ทั้งหมดเป็นพวกผู้ชาย
ทุกคนล้วนไม่เป็นมิตรเอาซะเลย จนมารู้ว่าฉันเป็นพวกใจเด็ด
เป็นอะไรที่ฉันเพิ่งจะรู้ เกือบเวลาเดียวกับที่พวกเขารู้
ช่วงเช้าเลิกเวลา 12:30 น. ฉันกลับบ้านทำมื้อกลางวันให้พอล
แล้วพอลก็จะไปงีบ
ช่วงบ่าย เขากลับไปที่สถานทูต ส่วนฉันกลับไปที่โรงเรียน
พวกคุณต้องมีครกกับสาก
อีกประการหนึ่ง พ่อตกใจ ที่ฉันไปโรงเรียนสอนทำอาหาร
เสนอให้เงินพิเศษ เพื่อมาจ้างพ่อครัว
เอาเลย สนุกสนาน ร่าเริง นั่นแหละที่สำคัญ
ฉันคงเป็นอเมริกันคนเดียว ในกรุงปารีส
ที่คิดว่าการเลือกซื้ออาหาร สนุกพอๆ กับการช็อปเสื้อผ้า
คุณคงคิดเหมือนกัน ถ้าได้มาอยู่ในจังหวัด...
ที่ไม่มีอะไรเลย ที่เป็นขนาดของฉัน
อีกอย่างหนึ่ง เคยรู้มั้ยว่า ถ้าไม่ทำให้เนื้อแห้งก่อน
มันจะเกรียมไม่เสมอกัน
เออม่า รอมเบาว์ ไม่ได้พูดไว้ซักคำใน "จอยออฟคุคกิ้ง"
เอวิส ฉันอยู่ที่นี่เหมือนสวรรค์เลย
มองหาอาชีพมาตลอดทั้งชีวิต...
- สุขสันต์วันวาเลนไทน์จ้ะ - และฉันได้พบมันแล้ว
เราเจอกันที่ประเทศศรีลังกา ตอนไปประชุม สนย.
เขาไม่เคยสังเกตเห็นฉันตอนแรกๆ
ไม่จริงเลย ผมเห็นคุณ ผมสังเกตขาคุณได้ทันที
สายตาคุณช่างสอดส่ายจริงนะ
- พวกผู้หญิงคลั่งไคล้ตัวเขา - จะโทษพวกนั้นได้ยังไง
ยังไงก็ตาม เราถูกส่งไปที่จีน
อร่อยมาก พูดเองเลยเนี่ย
จูเลีย
ตอนที่เรียนจบ คุณจะสอนที่ กอร์ดอง เบลอ เหรอ
ไม่ ฉันคงไม่
ผู้หญิงที่ดูแลที่นั่น เกลียดฉันเข้าไส้เลย
ไม่เอาน่า ใครจะเกลียดคุณลง
นั่นก็จริง แต่เธอเกลียดฉัน
คุณเป็นพวกสายลับใช่มั้ย
เปล่า ใช่ เปล่า
ระวังคำพูดจังนะ
พวกคุณทำงานที่หน่วยยุทธวิธี แล้วบอกไม่ใช่พวกสายลับเหรอ
ฉันเป็นแค่เจ้าหน้าที่เอกสาร
แต่พอลสิ พอลออกแบบห้องวอร์รูมลับ ให้กับท่านนายพลเม้าท์แบทเท่น
แค่แผนที่ กับของที่แสดง และอะไรพวกนั้น มันไม่ใช่...
เขาแหละ ตัวคนเดียวเลย ที่เอาชนะสงครามเพื่อเรา
ผมต้องทำ คนอื่นก็ทำ มันก็แบบเตะถ่วงกันไป ไม่ใช่เหรอ
ยังไงก็ตาม ช่วงที่เราอยู่ที่ประเทศจีน แค่เพื่อนๆที่กินมื้อเย็นด้วยกัน
กลับกลายเป็นจูเลีย
เป็นจูเลียมาตลอด
จูเลีย คุณเหมือนเนยบนขนมปังผม เหมือนลมหายใจที่ให้ชีวิตผม
ผมรักคุณจ้ะที่รัก
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
สวัสดีชาร์ลี
จูเลียเวลาที่อยู่หน้าเตา ให้จินตนาการฉันแบบเดียว
กับที่ดูมือกลองกาต้มน้ำ ของวงดนตรีวงใหญ่เลย
บานเตาอบที่ปิดและเปิด อย่างรวดเร็ว
สังเกตได้ยากถึงทักษะการทิ่มช้อน ขณะที่เธอจุ่มลงในหม้อดิน
และยกขึ้นไปที่ปากเธอ เพื่อชิมรสชาติ
เหมือนการรัวกลองที่ได้จังหวะ
ต่อมาด้วยนิ้วเปล่าๆ ของเธอ
เธอฉกเส้นพาสต้า จากหม้อที่น้ำกำลังเดือด
และเธอก็ร้องว่า
"ไอ้นี่ร้อนยั่งกับกล้วยโด่ เลย"
- เธอพูดว่าอะไรนะ - ฉันรู้
- จูเลีย ไชลด์พูดว่า "ร้อนยั่งกับ..." - ฉันรู้ ฉันก็ช็อค
จากจดหมายที่พอล ไชลด์ เขียน ถึงน้องคู่แฝดชาร์ลีในปี 1949
ช่วงจูเลียเริ่มเรียนที่ กอร์ดอง เบลอ
จูเลียกับพอล...กุ๊กกิ๊กกันน่าดู
- ฉันรู้ แค่จะให้คุณดู - อะไรนะ
บอกไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กซ์ ของแต่ละคน โดยดูแค่ผิวเผิน
พวกเขารักกันมากนะ
ซ๊อสเผ็ดจากคนอ่าน
วันนี้ฉันได้ 12 ความเห็น จากผู้อ่านที่ไม่รู้จักเลยซักคน
ขอบคุณผู้อ่านที่ศรัทธาฉันทุกคน สำหรับของขวัญพวกนี้
ตอนนี้ฉันทำเสร็จไป 65 เมนู ใน 47 วัน
หมดไป 59 วัน เหลืออีก 437 เมนู
ก็เท่ากับ 103 เมนู ใน 2 เดือนกับอีกนิดหน่อย
ดูเหมือนขนมเค้ก
กุ้งมังกรเทอร์มิดอร์ ตามมาติดๆ
ฉันต้องฆ่า แล้วตัดแขนขากุ้งพวกนี้
ฉันจะทำแบบนี้ได้ยังไง
เมื่อคืนเครื่องช่วยหลับ ที่อยู่ข้างเตียง
เพื่อใช้กลบเสียงรถบรรทุก ที่วิ่งผ่านบ้านของเรา
มันพูดกันฉันว่า...
" ฆาตกรกุ้ง"
"ฆาตกรกุ้ง ฆาตกรกุ้ง ฆาตกรกุ้ง"
ผู้อ่านรายนึงบอกว่า ถ้าเอากุ้งไปแช่ช่องแข็ง
จะทำให้พวกมันชา
มีความเห็นจากอีกคนนึงว่า "กล้าๆ หน่อย ฆ่าไอ้กุ้งบ้านั่นซะ"
"แค่ใช้มีดจัดการมันซะเลย"
มันยังมีชีวิต
อีริค
โอ้พระเจ้า
"มีโน้ตบอกวิธีจัดการ กับกุ้งล็อบสเตอร์เป็นๆ
" ถ้าคุณไม่เห็นด้วย กับการนึ่งกุ้งมังกรเป็นๆ "... ใช่
" เอาปลายมีดจิ้มไปที่หัว ตรงระหว่างตา"
โอ้จูเลีย คุณทำเหมือนง่ายจัง
ฆาตกรกุ้ง
อีริค
ออกไปให้พ้นเลย
ฉันไม่ต้องการคุณซักนิด คุณมันไร้ค่าที่สุด
ฉันแค่โยนพวกมันลงน้ำไป
ปิดฝา ก็แค่นั้น
ตามใจ
หวัดดี
บาย
ฉันเสียใจ
คุณเป็นไรมั้ย
โอเค
โอเค ไม่เป็นไร
เอาล่ะ ไอ้หนู
ตี๋ใหญ่มาเอง
ฆาตกรกุ้ง
เรียบร้อย
คุณนี่ เทวดาเลย
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดีจ้ะ
- ไม่ได้ ไม่ได้ - ได้สิ
- ไม่ ไม่ได้ อะไรต้องทำเยอะ - ได้สิ
- อีริค ไม่ได้ - ผมเก่งนะ
- อีริค - ให้เสร็จอีกเมนูเดียว อีกเมนูเดียว
- เมนูเดียวนะ - ไปได้แล้ว ฉันมีอะไรต้องทำเยอะ
ออก...ไป!
- เฮ้ ขอบคุณมาก - ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
สุขสันต์วันเกิด
เยี่ยมเลย ดีใจที่เจอกัน
- เค้ก - นี่เค้ก พี่เขยฉัน
- รักคุณมากนะ - ไง เพื่อน
หวัดดี หวัดดี หวัดดี
ขอให้เจริญอาหาร
สุขสันต์วันเกิด จูลี่
- สุขสันต์วันเกิด - หวัดดี ขอบใจนะ เพื่อนรัก
ขอบใจนะ อุตส่าห์มากันถึงที่นี่
นี่สิเรื่องเด็ด ตอนจูเลีย กับพอลเจอกัน เธอยังเวอร์จิ้นอยู่เลย
- จริงเหรอ - ว้าว
เธอน่าจะซัก 40
- พูดจริงเหรอ - ใครจะไปรู้ได้
จดหมายทั้งหมดที่จูเลีย เขียนถึงเพื่อน เอวิส เดอ โวโต้
และที่พอลเขียนถึงน้อง ไม่มีใครทิ้ง จดหมายพวกนี้ซักฉบับ เท่าที่ฉันรู้
ตอนพวกเขาแต่งงานกัน เธอต้มไข่ยังไม่ค่อยเป็นเลย
น่าทึ่งมั้ย
จริงๆ เหรอ
- แตงกวาอบ เมนูใหม่ - อันนี้อร่อยดี
ฉันหลงไหลเธอ หลงไหลแบบโงหัวไม่ขึ้นเลย
เธอหลงไหลแบบโงหัวไม่ขึ้น
ก็ดีที่คุณเป็นอย่างนั้น เพราะมันน่าทึ่งมาก
จริงๆ นะ ดีจริงๆ
ปรุงซะหน่อย เพราะมีอยู่เท่านั้น กุ้งมังกรมันแพงน่ะ
ทำไมเธอไม่ใส่ เพย์พัล ไว้ที่หน้าเว็บล่ะ
คนจะได้ส่งเงินมา เกิดเขาอยากให้
ใช่ จริงๆ นะ
เธอมีแฟนๆ คนอ่านชอบเธอ
ฉันเหรอ ฉันมีแฟนด้วยเหรอ
มีสิ
- ฉันขอเงินพวกเขาไม่ได้หรอก - ทำไมจะไม่ได้
ฉันว่าเธอควรใส่เพย์พัล เราจะได้กินกุ้งกันมากขึ้น
- แรงอีก เอาเลย เอาเลย เฮ้ เฮ้ เฮ้ - สามสิบ สามสิบ สามสิบ สามสิบ
สุขสันต์วันเกิดจ้ะที่รัก
ขอบคุณค่ะ
เหมือนของจูเลียเลย
แต่ของเธอคงจะเป็นของแท้
มันสวยมากค่ะ
ช่วยฉันใส่หน่อย
ไหนลองดูสิ
ดูเป็นไงบ้าง
สวยดี
ฉันอายุ 30 แล้ว
ฉันคิดว่ามันจะแย่
แต่ขอบคุณพวกคุณ และขอบคุณจูเลีย
เหมือนฉันจะผ่านมันไปได้
เค้ก
เค้กอีกสิ เค้กอร่อยมั้ย
นี่เธอ
ผมไปนอนแล้วนะ
เออร์นี่ 53 ความเห็น เรื่องกุ้งมังกร
เงียบเลย
- จูลี่ พาวล์ - พูดกับคุณได้มั้ย...
ถ้าผมมีปัญหา
ได้ค่ะ คุณมีปัญหาอะไรค่ะ
อาหารเยอะ แต่ขาดเซ็กซ์
อีริค ไม่ตลกนะ
ผมว่าตลกดีออก
โอเค ตลกก็ได้
- นี่ ให้ทายว่าอะไร - อะไร
คุณอยู่อันดับ 3 บล็อคยอดฮิต ที่เว็บซาลอนด็อทคอม
- ฉันเหรอ - ใช่ คุณนั่นแหละ
ฉันจริงๆ ด้วย
ฉันคาดว่า ทุกๆ หนึ่งคนที่เขียนเข้ามา
จะมีซักร้อยมั้ง ที่ไม่ได้เขียน ไม่รู้สิ คุณคิดอย่างนั้นมั้ย
เหมือนกับคนกลุ่มนี้ ได้สื่อบางอย่างถึงฉัน
พวกเขาต้องการฉัน ไม่ทางใดก็ทางนึง
เหมือนถ้าฉันไม่เขียน พวกเขาคงจะไม่พอใจ
พวกเขาคงกินยาพิษ เพื่อฆ่าตัวตาย
จูเลีย
คุณยังทำหมวกอยู่รึเปล่า
ไม่ ฉันเลิกไปแล้ว
แต่ฉันพร้อมที่จะจบจาก รร. กอร์ดอง เบลอ แล้ว
ฉันยังทำให้นังบ้าที่ ดูแลโรงเรียนอยู่ นัดวันสอบให้ไม่ได้
มาดาม แบรสสาร์ท คือผู้หญิงที่คุณพูดถึงใช่มั้ย
เธอเป็นนางตัวร้าย
จริง คุณพูดถูก
ฉันว่าเธอเกือบจะเป็นคนเดียวในโลก ที่ฉันทนไม่ได้จริงๆ
เธอไม่ใช่แค่คนเดียว ที่ฉันทนไม่ได้หรอก
คุณสองคนรู้จักกันเหรอ
น่าจะรู้จักกันไว้นะ จูเลีย ไชลด์ ซีโมน เบ็ค
- ฉัน ซิมคา - ซิมคา สบายดีเหรอ
และนี่เพื่อนฉัน หลุยส์เซ็ทท์ แบร์โทลล์
ไม่อยากเชื่อว่า พวกคุณไม่เคยพบกัน
ซิมคา กับ หลุยส์เซ็ทท์ กำลังเขียนตำราอาหาร
- สำหรับคนอเมริกัน - จริงๆ เหรอ
ทำไมคุณต้องไปสอบ ข้อสอบโง่ๆ นั่นด้วย
เพื่อฉันจะได้ใบประกาศฯ เพื่อฉันจะได้ไปสอนได้
คุณไม่ต้องใช้ใบประกาศฯ เพื่อที่จะสอน
อาจจะถูกของคุณ
- เอวิสก็พูดอย่างเดียวกัน - ใครคือเอวิส
เพื่อนของฉัน เอวิส เดอ โวโต้ ที่อยู่เคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์
เธอเป็นคนฉลาดมาก
แต่ยังไงได้ล่ะ ฉันอยากได้ใบประกาศฯ นั่น
ฉันมันพวกประเพณีนิยม
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
ทำไมคุณไม่เขียนไปถึง นางมาดาม แบรสสาร์ท นั่นล่ะ
แล้วก็ขู่เธอ
ขู่เธอน่ะเหรอ ด้วยอะไรล่ะ
สหรัฐอเมริกา
ใช่
บอกเธอว่า ท่านทูตต้องการให้คุณ...
ได้เข้าสอบ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ
ท่านทูตอเมริกัน ฉันแทบจะไม่รู้จักท่านเลย
ทำได้สิ
มาดาม แบรสสาร์ท ที่นับถือ
ทุกคนที่สถานทูตอเมริกัน
รวมทั้งเพื่อนรักของฉัน ท่านทูต
จะต้องแปลกใจมาก ถ้าฉันไม่ได้เข้าสอบ
คุณต้องเขียนสูตรอาหารพวกนี้
ดาวีลีอองซูพรีส
ไครมองซี อู คาราเมล
ดาวีลีอองซูพรีส
ไม่มีไอเดียเลย วีลีอองซูพรีส ไม่รู้จริงๆ
ตอนทำในห้องเรียน มันก็คือเนื้อลูกวัวสับกับเห็ดในถุง
ถุงกระดาษ นั่นล่ะที่เซอร์ไพรส์
เปิดถุงออกมา เซอร์ไพรส์
เนื้อลูกวัวกับเห็ด ฉันไม่เคยสอบตกเลยซักครั้งในชีวิต
- ฉันเป็นนักเรียนเกรด 4 ตลอด - คุณขอสอบใหม่ได้นะ
- ได้เหรอ - แน่สิ
ช่วงนั้น คุณก็มาสอนกับเรา
พุทโธ่
จริงเหรอที่คุณคิดจะสอน
ใช่ เราจะสอนคนอเมริกัน ที่อยู่ในปารีสเรื่องทำครัว
มาดามไชลด์ ฉันขอบอกว่า คุณไม่มีฝีมือเรื่องทำครัว
แต่พวกอเมริกัน ยังไงก็ไม่รู้หรอก
ฉันเสียใจที่จะบอก กำลังเข้าเรื่องแอสปิค
แอสปิค คือวุ้นที่มีรสชาติของเนื้อ
ไม่ฟังดูน่าอร่อยเหรอ
ฉันนึกไม่ออก ทำไมไม่มีใครทำพวกนี้แล้ว
เริ่มด้วยการเอาขาลูกวัว
ที่ได้มาเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณสามีเทวดาของฉัน
ต้มมันจนกระทั่ง ครัวมีกลิ่นเหมือนโรงฟอกหนัง
จากนั้นปล่อยให้มันเป็นวุ้นในตู้เย็น แล้วคุณก็คว่ำมันลงบนจาน
ตามที่จูเลียบอก น่าจะเป็นเรื่องง่าย
และเท่าที่ฉันบอกได้... โดยไม่มีเจตนาร้ายนะ จูเลียคือ...
นางตอแหล
บ้าจริง
- บ้าจริง - มีแอสปิคอีกกี่แบบนะ
7
ไม่มีใครรู้หรอก ถ้าคุณไม่ทำ
ไม่ใช่ว่าจะมี ตำรวจหน่วยแอสปิค หรืออะไรพวกนี้ซะหน่อย
คุณโกหกบ้างก็ได้
ฉันทำไม่ได้ แค่ทำไม่ได้
จูเลียจะต้องรู้ เหมือนเธอเฝ้าดูฉันอยู่ ฉันอยู่ใต้อิทธิพลของเธอ
ฉันเป็นคนดีขึ้นเยอะ นั่นก็เพราะเธอ
แหวะ! อ่างล้างจาน! ดูนี่สิ!
ฉันเกลียดที่นี่จังเลย นี่คุณทิ้งอะไรลงไปในอ่าง
คุณเกลียดที่นี่เหรอ
ฉันจะทำอาหารอะไรได้ล่ะในครัวเนี้ย
ไม่สงสัยเลยที่พิมพ์มันแตกเป็นชิ้นๆ ฉันก็ไม่คิดว่าเราจะมีดราโน่
ไม่ ถ้าคุณไม่ซื้อมา
ฉันทำทุกอย่างนี้แล้ว ฉันควรต้องเป็นคนซื้อดราโน่ด้วยเหรอ
ณ บัดนี้ คุณไม่ได้อยู่ ภายใต้อิทธิพลของจูเลียอีกแล้ว
ถ้าฉันไม่ได้ขีดเส้นตายล่ะ อีริค ฉันจะต้องเปลืองชีวิตฉันไปปีนึงเต็มๆ
ฉันเคยผอม และตอนนี้ ฉันเริ่มจะ.. อ้วน
- อ้วนเหรอ - แล้วที่มากที่สุดคือ...
ฉันต้องเลาะกระดูกเป็ดทั้งตัว
- ตอนไหน - เมื่อถึงจุดๆ นึง
- คุณทำได้มั้ย แค่คิดจะเลาะกระดูกเป็ด - ผมทำไม่ได้
แน่อยู่แล้ว คุณทำไม่ได้หรอก
ฉันแน่ใจว่าคุณยังจำได้ เพราะมันเพิ่งไม่กี่วันมานี้เอง
ที่ฉันเกิดอาการสติแตก เรื่องแอสปิค
และสาบานว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้เป็นมนุษย์ที่ดีขึ้น
ขณะที่ฉันกำลังผูก พู่เล้ โอทิ อาเล ม่าม้อน
ซึ่งก็คือไก่อบ ที่ยัดไส้ด้วยตับกับครีมชีส
มันหล่นพื้น ไส้กระจายเหนียวเหนอะไปหมด
พูดง่ายๆ คือ สติแตกอีกแล้ว
นี่มันบ้าไปแล้ว
แย่ยิ่งกว่าคราวที่แล้วอีก
แค่จะผูกยังทำไม่ได้เลย
แล้วฉันก็ร้องเหมือนเด็กงอแง
ฉันมันตัวยุ่ง
ผมรับเอง ผมรับเอง
ฮัลโหล
ใช่ นั่นใครพูดครับ
ถือสายรอแป๊บนะครับ
ผมไม่แน่ใจว่าเธออยู่ที่นี่ เธอไม่รู้เดินไปไหน รอสักครู่
นี่ ผู้สื่อข่าวจาก นสพ. ซีเอสเอ็ม
เขาอยากเขียนเรื่องคุณ
จริงเหรอ
ให้บอกว่าโทรมาใหม่ ใช่มั้ย
ไม่ ไม่ต้อง ฉันจะรับเอง
ฮัลโหล
ค่ะ
คุณจะพาใครมาดินเนอร์นะ
ไม่ค่ะ ฉันรู้ว่านั่นเป็นใคร ฉันรู้ดีว่าคนๆ นั้นเป็นใคร
ใคร ใคร ใคร ใคร
เยี่ยมเลยค่ะ น่าปลื้มมากค่ะ
สวัสดีค่ะ
- ใครกัน - ทายสิ ใครจะมากินดินเนอร์
โอ้ พระเจ้า
แด่เราสามแม่ครัว
มาด้วยกัน ไปด้วยกัน
ใช่
ก็ดี แต่ฉันเองที่มีปัญหา
แปลงสูตรอาหารพวกนี้ จากระบบเมตริก
- หน่วยวัดไม่เห็นสำคัญเลย - สำคัญสิ
พวกมันสำคัญจะตาย
นี่เป็นเรื่องที่เรา เถียงกันมากที่สุดเรื่องนึง
หลุยส์เซ็ทท์ กับฉัน ตอนที่เราเขียนตำราอาหาร
ซึ่งสุดท้ายก็เรียบร้อย
ส่งไปที่สำนักพิมพ์ ไม่ช้าซิมคากับฉันก็จะดัง
เราจะเป็น "จอยออฟคุคกิ้ง" คนต่อไป
อาจเป็นได้ เราลองดู งั้นเราลองดู...
ให้ช่วยมั้ย
ใช่ วางแบบนี้ดีกว่า
เออใช่ มากันแต่เช้าเลย พวกอเมริกัน
ดอร์โรธีน้องรัก พี่สาวเธอจูเลีย ตอนนี้เป็นครูสอนทำอาหาร
เรามีนักเรียน 3 คน จ่ายค่าเรียนครั้งละ 2 เหรียญ
เกือบไม่พอค่าอาหาร แต่ใครจะสน
ซิมคา หลุยส์เซ็ทท์ และตัวพี่ รวมเป็นสามแม่ครัว
แม้บางครั้งเราเป็นเพียง สองแม่ครัว
เพราะหลุยส์เซ็ทท์ เกิดมีอาการเวียนหัว
แล้วที่หมอนัด ก็เป็นเวลาที่กำลังสอน
ฉันเวียนหัวนิดหน่อย
พวกคุณจะได้เจอเราทั้ง 3 คน ตอนคุณมาเดือนหน้า
เว้นแต่ว่า หลุยส์เซ็ทท์ จะเกิดปวดท้องขึ้นมา
เสร็จสมบูรณ์ ถ้าเกิดไม่ใช่ ก็อย่าไปเสียใจ
ไม่ต้องหาข้อแก้ตัว ไม่ต้องหาคำอธิบาย
หลุยส์เซ็ทท์ ทิ้งเราอีก เธอปวดท้องอีกแล้ว
แล้ววันก่อนหน้านั้น
เธอทิ้งห้องเรียนไป ก่อนที่เราจะเสร็จ บาวาเรี่ยนครีมช็อกโกแลต
ไม่อยากจะเชื่อว่า นั่นเป็นเวลาเดียว ที่หมอฟันสามารถจะนัดเธอได้
คอยมองเอาไว้ดีๆ เราไม่อยากจะพลาดกับดอร์โรธี
เป็นไปไม่ได้ ที่จะพลาดกับน้องสาวคุณ
ฉันไม่เห็นเธอเลย
- นั่นไง เธออยู่นั่น - ดอร์โรธี
หวัดดี จูเลีย ฉันคิดถึงพี่จังเลย
ดีใจที่ได้เจอกัน
- พอล - หวัดดี หวัดดีจ้ะ
ฉันได้ประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้น บนเรือเดินสมุทรลำนั้น
- ฉันไม่เมาเลยซักครั้ง - ก็ดีแล้ว แล้วขาเธอเป็นไงบ้าง
รอบๆ ตัวฉันมีแต่คนเมาเรือ
- ดูสิ - โอ้ แม่เจ้าประคุณ
ดูนั่นสิ
วันทั้งวันคิดแต่เรื่องอาหาร จนฝันถึงมันทั้งคืน
เรื่องจริง เธอหลงไหลมันมาก
ถ้าผมไม่ได้นั่งอยู่ในครัว ก็คงไม่รู้
อาทิตย์ที่แล้ว ฉันฝันว่า ทำถั่วอบหม้อดินให้พ่อ
ที่พ่อเกลียดมันจะตาย เนอะ
พ่อไม่เข้าใจอะไรพวกนี้หรอก
ฉันเกือบจะรู้สึกสงสารพ่อ
เขาอยากให้เราอยู่ที่พาซาดีน่า
แต่งงานกับพวกรีพับริกัน แล้วก็ปั้มลูกเหมือนกระต่าย
- ทำไมเราถึงไม่ล่ะ - สูงเกินมั้ง
ก็ดูสิ มันจริงนะ
ตั้งแต่แรกเลย คุณดูไม่เข้ากัน จริงนะ
- แล้วคุณก็ไม่เข้ากันจริงๆ - ฉันรู้ มันก็จริง
อย่าแหย่พ่อเรื่องการเมือง ตอนที่เขามานะ
- อย่านะ - ไม่งั้นเขาไม่ออกเงินให้นะ
- เขาไม่ออกจริงๆ นะ หรือจะออก - ผมให้สัญญาอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
- พ่อชอบวุฒิสมาชิก แมคคาร์ตี้ - ฉันรู้
- พาซาดีน่า - พาซาดีน่า
เมืองเฮงซวย
ดอร์ธ คุณมีเอ่อ... คุณลองบรีรึยัง
- นี่บรีใช่มั้ย - ใช่ นั่นล่ะบรี
นั่นเป็นชีสที่วิเศษสุด ที่เธอเคยกินเลยใช่มั้ย
- ใช่ - ใช่
คำตอบคือ ใช่
ฉันให้เชฟที่ ชีลาเมมิเชล ส่งสูตร เบอร์บลังก์ มาให้ฉัน
เบอร์บลังก์ อะไรคือเบอร์บลังก์
- เนย ผสมกับน้ำส้มที่เคี่ยวให้งวด - ฉันชอบเนย
แล้วตีแรงๆ จนเป็นเนื้อเดียวกัน
กรดในน้ำส้มเป็นตัว ทำให้ส่วนของนมที่อยู่ในเนย
ทำให้เนย แทนที่จะละลาย กลับกลายเป็นอย่างนี้...
ครีมๆ นุ่มๆ ฟองๆ
แล้วก็มีรสชาติอ่อนๆ แบบ...
เปรี้ยว
มันมีรสเปรี้ยว
เปรี้ยวเหรอ
ใช่
นั่นแหละ...
นั่นคือคนที่ฉันแต่งงานด้วย
ยังไงก็ตาม
เราเสริฟมันกับปลา วิเศษจริงๆ ฉันจะทำให้เธอกิน
- นั่นคงเหมือนสวรรค์ - จริงสิ
เอ่อ.. ดอร์ธ เราจะจัดปาร์ตี้ให้เธอด้วย
- จริงเหรอ - เนื้อเต้นเลย
เดี๋ยวนะ มีคนที่พี่อยากแนะนำให้รู้จัก
พี่คิดว่าเธอจะต้อง...
เขา...
สูง เขาตัวสูงมาก
- อะไรนะค่ะ - สูง มากเลย
- สูงโย่งเลย - ฉันก็สูงโย่งเหมือนกัน
- แต่เขายังสูงกว่าอีก ก็ดีนะ - เขายังสูงกว่าอีกเหรอ
ก็ดี
เป็นไง
ก็ดี
แต่ยังไม่เลิศ
หวัดดี สาวๆ มีใครต้องการอะไรมั้ย
ค่ะ
หยิบเลยค่ะ ขนมปังกับคาร์เวียร์ก็เยี่ยมนะ
จูเลีย คุณอยู่นี่เอง
จอห์น
มาแล้วเหรอ
ไหนล่ะ น้องสาวคนนั้นของคุณ
อยู่นั่นไง... หวัดดี จอห์น
- หวัดดี พอล - ตรงนั้นไง
เรานินทาคุณให้เธอฟังเยอะเลย
ผมไม่อยากขัดจังหวะเธอ
กับ อีแวน เคอซินส์นะเหรอ? พวกเขาเพิ่งเจอกัน
นึกภาพไม่ออก ถ้าดอร์โรธี จะควงกับอีแวน เคอซินส์
ผู้เป็นที่รักยิ่ง...
จอห์น แบบนี้ก็น่ารักดี
ฉันไม่เคยไปงานแต่งแบบนี้มาก่อนเลย
เอานี่ จูเลีย
- เป็นงานที่สง่างามจริงๆ - ขอบคุณค่ะ พ่อ
พ่อไม่ค่อยรู้สึกมีส่วนร่วมเลย กับงานแต่งงานครั้งนี้
พ่อก็ไม่ค่อยรู้สึกมีส่วนร่วม ตอนงานของเราเหมือนกัน
จริง
เป็นไงบ้างงานที่สถานฑูต พอล?
ก็ดี ขอบคุณ ฟิล่า ขอบคุณครับ
มันก็ไม่ค่อย จริงๆ นะ เพราะว่า พวกเขาตัดงบรับรองไป 90%
ดูเหมือนท่านวุฒิสมาชิก แมคคาร์ตี้ จะตามมาหลอนเราถึงที่นี่เลยนะ
วุฒิสมาชิก แมคคาร์ตี้เป็นคนที่ รู้ถึงจิตใจตัวเองเป็นอย่างดี
ฉันนับถือคนที่รู้ถึงจิตใจตัวเอง
เราก็รู้จักคนเยอะแยะที่วอชิงตัน ที่ต้องตกงาน
หลังจากที่ทำงานให้รัฐฯมาเป็นปีๆ โดยหาเหตุผลอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
พอลต้องคอยทำรายชื่อหนังสือทุกเล่ม ที่ห้องสมุดของสถานฑูต
แน่สิ ลูกคงไม่ถึงกับบอกว่า รัฐบาลฝรั่งเศสนั้นดีกว่าเรานะ
- แล้ว... แล้วก็... - เราไปเต้นรำกันมั้ย?
มาสิ มาเต้นกับผมนะ
เราขอตัวก่อนนะ
คุณบอกไม่อยากให้พูดเรื่องนั้น แล้วคุณกลับไปพูดเรื่องมัน
ฉันรู้ ไม่ยักเข็ดซักที
อยู่ไหนจ้ะ แม่ยอดยาหยีของฉัน
บนนี้... กำลังตีนี่ให้กระจุยอยู่
แล้วทำอะไรกินมื้อเย็น นี่มายองเนสเหรอ?
- อร่อยดีนี่ - ก็อร่อยดี ไม่ใช่เหรอ
- อร่อยมาก นี่จากน้องสาวคุณ - ฉันจะส่งสูตรนี่ไปให้เอวิส
ฉันตื่นเต้นจริงๆ เรื่องนี้
- ฉันว่ามันเป็นการก้าวกระโดด - รสชาติมันก็บอกยังงั้น
ดอร์โรธีท้องแล้ว
พอล
วิเศษมั้ยล่ะ
ใช่
ไม่เป็นไร
- ฉันมีความสุขจริงๆ - ผมรู้
ผมรู้
ถ้าเราอุ่นชามนิดหน่อย ก่อนที่จะตีไข่แดง
มันเป็นคนละเรื่องกันเลย
มายองเนสสูตรกันเจ๊ง ทำยังไงก็ไม่เจ๊ง
ฉันพิมพ์เสร็จแล้ว
- คุณไม่เห็นด้วยเหรอ - เรื่องมายองเนสน่ะเหรอ? เปล่าเลย
ฉันแน่ใจว่าเป็นอย่างที่คุณพูด
"ทำได้ตามหลักวิทยาศาสตร์" นั่นคติประจำตัวฉัน
จูเลีย
เรามีปัญหาเล็กน้อย
- บรรณาธิการของเรา - เรื่องตำราของเรา
คิดว่าหนังสือเรา ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ
แต่หนังสือคุณ เป็นภาษาอังกฤษนี่
เขาปฏิเสธหนังสือเรา
แต่ก็แนะนำว่า ถ้าเรายังคิดจะทำต่อ
เราควรหาผู้ประสานงาน คนที่จะจัดการกับสิ่งที่เรามี
แล้วทำให้มันเวิร์คสำหรับ พ่อครัวแม่ครัวชาวอเมริกัน
คุณอยากลองทำดูมั้ย จูเลีย?
ฉันอยากทำมั้ยน่ะเหรอ?
อยากสิ
เรากำลังจะเล่นเรื่อง... " ทายซิ ใครจะมากินดินเนอร์"
พุธนี้ ฉันจะเล่นบทเจ้าภาพ กับแขกที่มีชื่อเสียงคนนึง
บอกใบ้ข้อที่ 1
เส้นที่ขั้นระหว่างจูเลียกับฉัน
กำลังตีบลง เท่าเส้นยาแดง
เส้นยาแดง
คำตอบน่ะเหรอ... ไม่ ไม่ใช่ อะแมนด้า เฮสเซอร์ จากนิวยอร์คไทมส์
หรือ ไนเจลล่า ลอว์สัน หรือ ไอน่า การ์เท่น
แต่นี่ ใบ้ข้อที่ 2
ฉันจะทำ เนื้อโบกิงยอง
ซึ่งจะเสริฟเป็นอย่างแรก ให้กับแขกพิเศษของเรา ที่ปรุง..
โดยอ่านจาก "ศาสตร์แห่งการ ทำอาหารฝรั่งเศส" เป็นครั้งแรก
เนื้อโบกิงยอง เนื้อโบกิงยองสูตรจูเลีย ไชลด์
เมื่อไม่มีใครเดาว่าใครคือแขกลึกลับผู้นั้น ฉันจึงต้องเฉลยกับคุณทุกคน
จูดิธห์ โจนส์นั่นเอง บรรณาธิการผู้ที่รับผิดชอบ
การจัดพิมพ์หนังสือของจูเลีย เมื่อครั้งกระโน้นไง
ผู้หญิงสมัยที่ยังใช้สมุดข่อย เขียนหนังสืออยู่เลย
เธอสูงอายุแล้ว คงไม่คุ้น ที่จะกินเวลา 4 ทุ่ม
เพราะยังงี้ฉันถึงต้องเพียร ทำสตูเนื้อตั้งแต่คืนวันก่อน
ขณะที่ฉันทำอาหารอยู่
ฉันรู้สึกคล้ายกับว่าจูเลีย กำลังสื่อสารกับฉันผ่านห้วงเวลา
ในมิติลึกลับสุดจะพรรณนา
แม้ส่วนใหญ่ ฉันแค่พูดกับตัวเอง
- ใช้เวลาทำนานแค่ไหน - 2 ชั่วโมงครึ่ง
ยินดีต้อนรับ
ฉัน จูเลีย ไชลด์
วันนี้เราจะทำอาหารสำหรับ เทศกาลงานฉลอง
เริ่มด้วยไก่ ที่เลาะกระดูกแล้วบางส่วน
อย่างแรก ต้องควักตับออกมา ทอดกับหอมใหญ่เพื่อเป็นกับแกล้ม
หรืออาจใช้ตับหมูบด ที่อร่อยๆ ป้ายบนขนมปังกรอบ
ยี่ห้อริซ แบบเค็มนะ
แบบเค็ม
ถ้าคุณมีสัตว์เลี้ยง หมาหรือแมว พวกมันชอบตับ
เก็บตับเอาไว้
- เก็บตับเอาไว้ - เก็บตับเอาไว้
วางไก่.. เอาท้องลง
ตัดตามแนวกระดูกสันหลัง จนถึงก้น
แคว็ก!
ฉันทำได้แล้ว ฉันตัดไอ้โง่นี่ออกไปจากนิ้วฉัน
ดีใจเหมือนกัน ที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น
อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ ไม่แน่ไม่นอน ในครัวเนี้ย
เราไม่เคยคิดไว้ว่าต้องทำยังไง
ก่อนอื่น ต้องห้ามเลือด
ดีที่สุดคือ... กดมันไว้กับผ้ากันเปื้อน
หรือยกมือขึ้นเหนือหัว
ฉันขอเสนอที่ห้ามเลือด แบบธรรมชาติเช่น.. ตับไก่
อีกเหตุผลที่ไม่ทิ้งตับไป
โอ้ พระเจ้า มันเต้นตุบ ๆ เครื่องห้ามเลือด เรียบร้อย
ทำไมพวกคุณดูหมุน ๆ
ฉันคิดว่าจะไปนอนแล้ว ทานอาหารให้อร่อย
ไม่ ไม่ ไม่นะ
นี่เป็นแค่สูตรอาหารกองโต
ที่ใช้ไม่ได้เลย
คงต้องทิ้งไปเกือบหมด แล้วเริ่มต้นใหม่
นี่จะต้องเป็น... ตำราอาหาร
ที่ช่วยให้การทำอาหารฝรั่งเศส เข้าถึงคนอเมริกันที่ไม่มีพ่อครัว
ทำอาหารเอง
คำนี้ดีเหรอ
ทำอาหารเอง
ฉันว่าคำนี้เหมาะแล้ว
จูเลีย
- ถ้าเราต้องไปจากปารีสล่ะ - ทำไมเราถึงต้องไปจากปารีสด้วย
เพราะงานของผมมันแค่ 4 ปี
งั้นเราก็ยังมีเวลา
8 เดือน
ตำราพวกนี้ไม่ใช่ของที่ คุณจะทำเสร็จใน 8 เดือน
คงไม่ แต่ว่า 2 ปี อาจจะได้
จูเลีย
เป็นไงถ้าผมถูกโอนไปที่อื่น
เขาจะทำอย่างนั้นเหรอ
ใช่
เขาไม่แคร์อะไรผมหรอก
พอล เขาแคร์คุณอยู่แล้ว
เขาไม่แคร์ จริงๆ
ถ้าเราอยู่ไม่ได้ที่ปารีส
ฉันจะส่งเอกสารพวกนี้ทางไปรษณีย์ ให้ หลุยส์เซ็ทท์ กับ ซิมคา
แล้วพวกเขาก็จะส่งมันกลับมา
เพราะยังงี้ เขาถึงได้คิดระบบไปรษณีย์ กระดาษก๊อปปี้ และ กระดาษที่ใช้ก๊อปปี้
ฉันอาจขึ้นรถไฟไปปารีส
เวลาที่เรา 3 คน จำเป็นต้องทำงานร่วมกัน
ที่จริง แค่ 2 คน อย่างที่รู้กัน มีหลุยส์เซ็ทท์ก็เหมือนไม่มี
เราคงจะวนเวียนอยู่แถวยุโรปนี่
คุณว่ามั้ย
พูดยาก... ถ้าดูจาก บรรยากาศการเมืองเวลานี้
วุฒิฯ แมคคาร์ตี้ ไม่ค่อยชอบคนอย่างพวกเรา
เราเนี่ยเหรอ? ทำไมล่ะ? เราไปทำอะไรไว้เหรอ?
เราไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นอยู่ที่ เราเคยไปอยู่ที่จีน แค่นั้นก็เหลือจะพอแล้ว
งั้น ระหว่างที่เรายังอยู่ที่นี่
- ใช่ เรายังอยู่ ถูกของคุณ - ค่ะ
แด่หนังสือของเรา
การทำอาหารฝรั่งเศส สำหรับทุกคน
หรือ การทำอาหารฝรั่งเศสที่บ้าน คุณชอบมั้ย? คุณชอบอันไหน?
ผมชอบทั้งคู่เลย
สวัสดี เอวิส ที่แนบมาคือส่วนหนึ่ง ของหนังสือเรา เรื่องซ๊อส
ปกติแล้ว มันต้องไม่ให้ใครเห็น
ถ้าไม่แน่ใจว่าพวกเขาเป็น.. หรือเคยเป็น...
และต้องไม่มีส่วนรู้เห็นอะไร เกี่ยวกับธุรกิจการพิมพ์
มีพวกที่ไม่ชอบทำอะไรเลย นอกจากจะ...
ขโมยสูตรซ๊อสฮอล์ลันเดส
เรามาช้า คุณว่าเธอยังคอยอยู่มั้ย
หลุยส์เซ็ทท์น่ะเหรอ? แน่อยู่แล้ว เธอต้องอยู่สิ นั่นมันบ้านของเธอนี่
ฉันแค่พูดให้ขำๆ
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - หลุยส์เซ็ทท์ไม่ยอมบอกฉัน
เธอบอกเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์
เธออาจถอนตัวจากงานนี้ อย่างนั้นคงจะสวรรค์เลย
- จูเลีย - แต่มันคงเป็นยังงั้น
เพื่อนๆ นี่คือเออม่า รอมเบาว์
คุณนาย "จอย"
หนังสือ "จอยออฟคุคกิ้ง" ที่พิมพ์ครั้งแรก ใช้เวลาหนึ่งปีในการเขียน
ปีเดียวเองเหรอ รวมถึง... การลองทำสูตรพวกนั้นด้วยเหรอ
จริงๆ ฉันไม่ได้ทดสอบสูตรนั่น ทั้งหมดหรอก มันเยอะมากๆ
ฉันเจอสำนักพิมพ์แห่งนึง เป็นโรงพิมพ์เล็กๆ ในเซนต์หลุยส์
เขาจ่ายเงินคุณเท่าไหร่เหรอ
ฉันจ่ายเขาไป 3,000 ดอลล่าห์
- 3,000 ดอลล่าห์ - ก็ค่อนข้างเยอะ
ฉันมีเงินประกันชีวิต เพราะสามีของฉัน...
- ไม่นะ - เขาฆ่าตัวตายเหรอ
ค่ะ
และฉันก็คิดว่า "ฉันจะทำอะไรได้อีก จากเงินประกันจำนวนนี้"
จากนั้น หนังสือก็เริ่มขายได้
แล้ว บอบส์ - เมอร์ริล ก็ไปเจอเข้า ตอนนี้ฉันได้สำนักพิมพ์ตัวจริง
เขาจ่ายเงินให้คุณบ้างมั้ย
ไม่มีเลย
พวกเขาโกงฉัน ขโมยลิขสิทธิ์ของฉันไป
เวลานี้มีฉบับที่ปรับปรุงใหม่ ลองทายสิว่าอะไร
- อะไรค่ะ - ดัชนีมันยุ่งเหยิงไปหมด
ถ้าอยากหาคำว่า " ไก่ย่าง" ก็จะไม่เจอที่หมวด " ก"
จริงๆ เหรอ
มันดันไปอยู่ที่ " ย่าง, ไก่"
ไม่นะ
ทั้งหมดที่เธออยากจะพูด
คือที่สำนักพิมพ์โกงเงินเธอยังไง
เป็นพันดอลล่าห์เรื่องลิขสิทธิ์
ทำให้ฉันรู้ว่า...
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ การที่จะได้ตีพิมพ์
นี่จากเอวิส ถึงคุณ
อะไรกันเนี่ย
เธอจะบอกอะไรอีกล่ะ
เอวิส ชอบบทซ๊อสของฉัน
วิเศษเลย ที่รัก
โอ้ ไม่นะ
เธอโชว์ให้ใครบางคนดู ซึ่งฉันขอร้องเธอแล้วว่าอย่า
เธอเอาไปโชว์บก.คนนึง ที่ฮอฟตัน มิฟฟลิน ในบอสตัน
บก.ของเดอะบอสตัน ก็เอาไป โชว์หัวหน้าแผนกจัดพิมพ์ แล้วก็...
พอล พอล
ครับ อะไร อะไร อะไร
เขาต้องการ...
เขาต้องการพิมพ์หนังสือของเรา
นั่นเป็นข่าวดีจริงๆ
เขาจะจ่ายเงินล่วงหน้าให้เรา
เท่าไหร่
- 250 ดอลล่าห์ - จริงเหรอ
และเมื่อหนังสือพิมพ์เสร็จ อีก 500 ดอลล่าห์
ผมภูมิใจในตัวคุณจัง
บก.ชอบหนังสือเรา
เธอชอบมันจริงๆ
ด้วยกลิ่นไหม้ของสตู ที่ยังลอยอยู่ในอากาศ
ฉันตื่นขึ้นมาเพราะตะคริวกินท้อง
ฉันโทรไปลาป่วย
และกลับไปนอนต่ออีกหลายชั่วโมง
ใส่มันด้วย ใส่มันไว้ในบล็อค เผื่อใครที่ออฟฟิตอ่านมัน
และกลับไปนอนต่ออีกหลายชั่วโมง
ช่วงเที่ยง ฉันถึงขยับตัวขึ้นมายืนได้
คุณจะทำอะไร
ไปซื้อส่วนผสมสำหรับ เนื้อโบกิงยอง มาทำใหม่
เนื้อโบกิงยอง
พยายามลากตัวเองกลับบ้าน
แล้วทำเนื้อโบกิงยองอีกครั้ง
ของหวานก็... ครีมบาวาเรี่ยนรสราสเบอรี่
ตอนหมดวัน ฉันรู้สึกสบาย
ฉันได้ทำอาหารให้กับคนดัง
แม้จะไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย จนกระทั่ง 2-3 เดือนที่แล้ว
เธออาจจะ เสนอสัญญาเรื่องหนังสือ
แล้วยังไง ถ้าเกิดเธอเสนอขึ้นมา
หมายถึงอะไร หมายถึงฉันอาจได้เป็นนักเขียน
พวกที่เขียนหนังสือได้เงินกันเท่าไหร่
เช่นเงินล่วงหน้าน่ะเหรอ... ไม่รู้เลย
- แสนเหรียญ - อย่ามาดีแต่พูดเลย
ฮัลโหล
หวัดดี
ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ที่นี่ก็เหมือนกัน ตกไม่ลืมหูลืมตาเลย
ฉันรู้
ขอบคุณ
บาย
ไม่มาล่ะสิ
นั่นคนจาก นสพ. ซีเอสเอ็ม
ฝนกำลังตก
เราดันมาอยู่แถวลองไอแลนด์ด้วย และเธอก็สูงอายุมากแล้ว
น่าขายหน้าจริงๆ
แต่ด้านดีของมันคือ... มีสตูกินมากขึ้น
จะซักครั้งได้มั้ย ที่คุณไม่มองด้านดีของมัน
ได้สิ โลกไม่ได้จะแตกนะ
ฉันคิด ฉันคิดจริงๆ ฉันแค่คิด ฉันคิด " สัญญาเรื่องหนังสือ"
ตัวฉัน จูดิธห์ โจนส์... ต่างจบแบบแฮปปี้
จากนั้น เราก็มีเงินซักก้อนนึง
เราคงไม่อยู่บนร้านพิซซ่า ไปตลอดชีวิตหรอก
ฉันจะอธิบายสิ่งพวกนี้ได้ยังไง
ผู้อ่านฉันจะต้องหัวเสียแน่ๆ พวกเขาอินกับมันมาก
- ผู้อ่านเธอจะต้องหัวเสียแน่ๆ - ฉันไม่ควรบอกใครเลย
พวกเขาคงอยู่กันได้
จะด้วยวิธีไหนก็เถอะ
ผู้อ่านเธอต้องอยู่กันได้
- มันจืดเหรอ - ไม่แล้ว
ขอบคุณที่บอกนะ
คุณเกือบให้ฉันเลี้ยงจูดิธห์ โจนส์ ด้วยเนื้อโบกิงยองที่ไม่มีรสชาติ
นี่เหมือนฝันร้าย ฉันบอกทุกคนว่าเธอจะมา
พวกเขาไม่ตายกันหรอก
เมื่อจบปีนี้ไป ผมแทบรอให้ถึงวันนั้นไม่ได้
ผู้อ่านของเธอจะใช้ชีวิต ของพวกเขาต่อไปได้
- แล้วฉันไม่งั้นเหรอ นั่นใช่มั้ยที่คุณจะพูด - ผมไม่ทราบ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ผมหมายถึง จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ คุณเลิกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลแล้ว
เยี่ยมจริงนะ
ฉันเข้าไปมีส่วนร่วมในบางอย่าง แบบทุ่มสุดตัว
โอเค ฉันอาจจะหลงตัวเองซักหน่อย
ซักหน่อยเหรอ ถ้าคะแนนเต็ม 10
โอเค 9.3 แต่คุณคิดว่าบล็อคนี่คืออะไร มันคือตัวฉัน ฉัน ฉันเองวันแล้ววันเล่า
ผมคิดว่ามันจะสนุก โง่อะไรอย่างนั้น
มันกลับเป็นสิ่งที่คุณเรียกว่า " สติแตก"
แต่พวกเขาไม่รู้สึกเหมือนสติแตก
พวกเขารู้สึกเหมือนผมกำลังอยู่กับ คนที่ยิ่งกว่าเห็นแก่ตัวอีก
คนที่เขียนเรื่องพวกนี้ เพื่อคนแปลกหน้ากลุ่มนึง
มันควรจะเป็นการผจญภัย ครั้งยิ่งใหญ่ แต่ไม่เลย
นี่มันชีวิตเรานะ ชีวิตแต่งงานของเรานะ
และที่นี่ ในห้องนี้ มันไม่รู้สึก เหมือนการผจญภัยเลย รู้สึกห่วยแตก
- มันเป็นความคิดคุณนะ - ผมรู้ ผมเสียใจ
จะให้ผมคิดบ้าอะไรล่ะ และผมจะบอกคุณอีกอย่างนะ
ผมไม่ใช่เทวดา
- ใช่ คุณเป็น - ไม่ ผมไม่เป็น
มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนไอ้งั่ง ทุกครั้งที่คุณพูดอย่างนั้น
แล้วอย่าเขียนเรื่องนี้ในบล็อคคุณ
- เรื่องอะไร - ก็เรื่องที่เราทะเลาะกันนี่ไง
ผมไปจากที่นี่แล้วนะ
- เป็นอะไรมั้ย จูเลีย - ก็ดีค่ะ
ฉันสบายดีค่ะ
สวัสดี เอวิส เราแพ็คของเสร็จวันนี้
พรุ่งนี้เราออกจากปารีสที่แสนรัก เพื่อไปเมืองมาร์เซ
พอลถูกแต่งตั้งเป็นกรรมาธิการ ด้านวัฒนธรรมของฝรั่งเศสตอนใต้
ฉันแสร้งทำเป็นอย่างอื่นไม่ได้ นอกจากจะรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก
ฉันจะไปซื้อขนมปังหน่อยนะ
ด้านดีของมาร์เซ ก็คือ ไม่มีสิ่งล่อตาล่อใจเหมือนที่ปารีส
เพื่อเราจะได้ทำหนังสือให้เสร็จ
แม้จะไม่ทันเส้นตาย
อย่างน้อย เราก็ยังอยู่ในฝรั่งเศส
สวัสดีเอวิส ไม่รู้เราไปทำอะไรมา ถึงต้องรับผลอย่างนี้
เราอยู่ที่เยอรมัน
จริงๆ คือชานเมืองของบอร์น ที่เรียกว่าพลิตเตอร์ดอร์ฟ ริมแม่น้ำไรน์
ซึ่งฟังดูสวยงามกว่าที่มันเป็นจริง หลายเท่าตัว
อีกอย่างนะ คงหวังยากที่จะเสร็จ ทันเส้นตายใหม่
คงต้องใช้เวลาอีกอย่างน้อย 2 ปี
ขณะที่ พอลโดนเรียกไปวอชิงตัน
ไม่รู้เลยว่าทำไม
ที่สุด เขาต้องเลื่อนตำแหน่งให้คุณ
ไม่รู้ทำไมต้องเรียกผมกลับวอชิงตัน กับแค่จะบอกเรื่องนี้
ส่งเทเล็กซ์ ถูกตังกว่าเยอะ
เขาอาจมอบหน้าที่ใหม่ให้คุณ
คงถามคุณว่า ชอบที่ไหนมากกว่ากัน ปารีส หรือ ปารีส
เป็นไปได้นะ ไม่น่าจะใช่ แต่ก็เป็นไปได้นะ
ถ้าเขาย้ายเรากลับปารีส
ฉันจะหาบ้านเช่า ตอนไปที่นั่นอาทิตย์หน้า
ความคิดไม่เลว ใช่มั้ย
ผมสัญญาจะโทรหาคุณทันที ที่เขาบอกผมว่า
เราจะได้ย้ายกลับไปปารีส ดีมั้ย
ดีค่ะ
- ผมรู้ ที่รัก ผมรู้ - ฉันคิดว่ามันอาจเกิดขึ้นได้
มันอาจเกิดขึ้นได้ ผมรู้
อยู่ตรงนั้นแหละ เยี่ยมมาก
- พูดชีสสิ เจ้าเป็ด - กระเถิบแขนคุณหน่อย
- ดีแล้ว เยี่ยม - เอาขามันชิดกันหน่อย ที่รัก
มันง่ายมาก
เราแค่บอกเธอเรื่องส่วนแบ่ง ค่าลิขสิทธิ์ของเธอควรจะน้อยลง
เพราะมันชัดมาก ที่เธอไม่ได้ทุ่ม 40 ชม.ต่ออาทิตย์อย่างที่คุณกับฉันทำ
- 60 น่าจะใกล้เคียงกว่า 80 - ถูกต้องเลย
- คุณกับฉันคือ วาช เออรังเชส์ - นั่นล่ะใช่เลย เราคือวัวบ้า
แต่ว่า ฉันปั้นหน้าไม่ถูก ที่จะพูดเรื่องนี้กับหลุยส์เซ็ทท์
- คุณต้องเป็นคนพูด - ฉันพูดเอง เราต้องทำแบบเลือดเย็น
ฉันจะชอบเธอมากขึ้นอีกเยอะ เมื่อเรื่องนี้เรียบร้อย
ไม่ใช่ว่าคุณไม่ช่วย แค่นี้แค่นั้น
แต่ฉันก็ช่วยอยู่นะ
มันเป็นไอเดียฉันนะที่ให้ เพิ่มถั่วลันเตาในสูตร โคโอแวง
เรารู้ นั่นเป็นไอเดียที่วิเศษ
แต่หนังสือเรากลายเป็น งานศิลปะชิ้นเอกแล้วนะ
แต่เราอยู่ทีมเดียวกันนะ
เราเป็นสามแม่ครัวไง... ไปด้วยกัน
ใช่ มันก็จริง หลุยส์เซ็ทท์ ใช่ มันก็จริง
และคุณก็มีคุณค่ามากต่อโครงการ
ขอบคุณ
แต่...
ฉันกำลังจะโดนหย่า
- อะไรนะ - ฌองลุคจะทิ้งฉันไป
ฉันเสียใจด้วยนะ หลุยส์เซ็ทท์ ลืมที่ฉันพูดเรื่องเมื่อกี้ไปเลย
แต่มันไม่แฟร์ที่หลุยส์เซ็ทท์ จะได้เงินเท่ากับเรา
ซิมคา นี่ไม่ใช่เวลามาถกกันเรื่องนี้ เธอกำลังจะโดนหย่า
แต่เธอไม่ได้ทำงานนะ
คุณไม่ได้ทำอะไรเลย งั้นส่วนแบ่งคุณน่าจะเป็น 10%
10 เปอร์เซนต์
คุณไม่ได้ทำงานอะไร
25
- 15 - 20
18... ขาดตัว
และตรงที่จะลงชื่อเรา ฉันคิดว่าควรจะเขียนแบบนี้
" โดยจูเลีย ไชลด์ และ ซีโมน เบ็ค กับ หลุยส์เซ็ทท์ แบร์โทล์"
- " กับ " เหรอ - พิมพ์ตัวเล็กกว่า
ไม่ ไม่ ไม่ ซิมคา
ชื่อพวกเราเหมือนเดิม เหมือนเดิม และตามตัวอักษร ตามตัวอักษร
ไม่ใช่ไอเดียเธอซะหน่อย ที่ให้เพิ่มถั่วลันเตาในสูตร โคโอแวง
- ไม่เอาน่า - แต่มันกวนใจฉันนะ
โทรเลขถึงคุณ
ถึงฉันเหรอ
สวัสดี เอวิส เราเสร็จสิ้นไป เรื่อง "คาฟค่า" ตามแบบของเรา
พอลก็ไปวอชิงตัน และด้วยความไร้เดียงสาของฉัน
ฉันว่าต้องเป็นเพราะรัฐบาลสหรัฐ
ได้รับรู้ซะที ถึงคุณค่าที่เขามี
ผิดถนัด เขาถูกสอบสวน
เขาโดนซักไซ้ตลอด 3 วัน ในห้องที่ไม่มีหน้าต่าง
กับเอกสารสูงท่วมหัว วางอยู่ บนโต๊ะ อย่างกับเป็นลางไม่ดี
พวกเขาถามเขาเรื่องเพื่อนของเรา หนังสือของเรา
ช่วงที่อยู่เมืองจีนของเรา ความรักชาติของเรา
พวกเขายังถามเขาอีกด้วยว่า เขาเป็นคนรักร่วมเพศรึเปล่า
- คุณเป็นคนรักร่วมเพศรึเปล่า คุณไชลด์ - ไม่
ผมไม่ได้เป็นคนรักร่วมเพศ
นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ
ผมทราบดีเรื่องนั้น
เขากลับถึงบ้าน พ้นจากข้อกล่าวหา แต่รอยฟกช้ำเต็มไปหมด
จูเลีย มันเป็นเหมือนฝันร้ายเลย
ผมจะทำยังไงดี
ผมรู้สึกเหมือนทั้งชีวิตมันสูญเปล่า
- พอล - ผมเหลืออีกเพียงวาระเดียว
แล้วผมก็จะเกษียณ แล้วไงต่อ
ไว้เราค่อยคิดกัน
ผมไม่รู้ว่าที่ทำมาทั้งหมดนี่เพื่ออะไร
รู้มั้ย
อย่างน้อยคุณก็มีหนังสือนั่น
มันเป็นหนังสือของคุณเหมือนกัน
จริงๆ
ถ้าไม่มีคุณ ก็คงไม่มีหนังสือ
ไม่มีทางที่ซิมคากับฉันจะทำได้
- ซักวัน คุณจะทำได้ - ฉันเริ่มจะสงสัยแล้ว
เพื่อให้เข้าที่เข้าทาง
เย็นวานนี้ เวลา 6:22 น. ทายซิใครที่ไม่มากินดินเนอร์
ถูกต้อง
ฝนเริ่มเทลงมา และจูดิธห์ โจนส์ ก็ยกเลิก
ฉันแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
และเหนือสิ่งอื่นใด
ฉันทะเลาะกับสามีอย่างรุนแรง แล้วเขาก็ทิ้งฉันไป
เนื้อโบกิงยองก็อร่อยดี ไม่ใช่ว่าฉันได้กินมันนะ
ส่วนบาวาเรียนครีมรสราสเบอร์รี่ ฉันเอามันไปที่ออฟฟิต
สวัสดี
จูลี่ ช่วยเข้ามานี่หน่อย
ฉันไม่ได้บอกเขานะ สาบานได้
จูลี่
- ดีขึ้นรึยัง - มากค่ะ
คุณทำสตูไหม้เหรอ
แต่นั่นไม่ใช่เหตุที่ฉันไม่มาทำงาน ฉันไม่ได้มาทำงานเพราะฉัน...
เชื้อลงกระเพาะ
ฟังนะ ถึงนี่จะเป็นประเทศที่เสรี
แต่เรื่องหยุมหยิมของคุณบนเน็ทน่ะ ผมไม่ต้องการให้มันไปอยู่บนนั้น โอเค้
และถ้าคุณเกิดไม่อยากจะมาทำงาน บอกให้ผมรู้
มีคนที่อยากได้งานนี้ เราต่างมีงานต้องทำที่นี่
ฉันเสียใจค่ะ
เป็นคนอื่นคงไล่คุณออกแล้ว
พวกรีพับริกันคงจะไล่คุณออก
ผมไม่ใช่พวกไอ้โง่
ฉันรู้สึกตกใจ ฉันแทบไม่เชื่อ
พวกเธอเหมือน " คู่สร้างคู่สม" ถ้าเธอกับอีริคยังไม่เวิร์ค ใครจะเวิร์ค
ใครที่ไหนก็ทำได้ แค่ไม่ใช่ฉัน เพราะฉันมันนางตัวร้าย
จริง ซาร่าห์ ฉันเป็นนางตัวร้าย
ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเธอเป็น
อีกอย่างนะ การ์ทกับฉันเลิกกันแล้ว
โอ้พระเจ้า ฉันไม่ได้ถามเธอด้วยซ้ำ ฉันมันคนเห็นแก่ตัว เหมือนที่อีริคบอก
ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้รักเขาหรอก
เธอคิดว่าฉันเป็นนางตัวร้ายมั้ย
- ใช่สิ - ฉันรู้
แต่ใครล่ะไม่เป็น
จูเลีย
ฉันมาลองคิดดูเรื่องฉันกับจูเลีย
เธอเป็นเลขานุการที่หน่วยงานของรัฐ และฉันก็เป็นเหมือนกัน
ผู้ชายที่ดีมากๆ แต่งงานกับเธอ ผู้ชายที่ดีมากๆ แต่งงานกับฉัน
เราทั้งคู่ต่างสิ้นหวัง
และเราทั้งคู่ถูกช่วยไว้โดยอาหาร ไม่ทางใดก็ทางนึง
ที่แตกต่างกันอย่างมาก คิดดูสิ ฉันไม่เหมือนจูเลีย ไชลด์
จูเลีย ไชลด์ ไม่เคยอารมณ์เสีย แค่เพราะมีอะไรที่ไม่พอใจ
หรือ ทำอะไรไหม้ในเตาอบ หรือ แค่ทำอะไรร่วง
เธอไม่เคยหน้ายักษ์ใส่สามีของเธอ ฉันแน่ใจ
เธอไม่เคยประพฤติตัวเหมือน " แต่งงานแล้ว ใครจะมีเวลา"
ซึ่งบางทีฉันก็ทำตัวแบบนั้น ฉันเสียใจที่จะพูด
ฉันอยากจะเหมือนเธอให้มากกว่านี้ เธอคู่ควรกับสามีเธอ แต่ฉันไม่
นั่นเป็นเรื่องจริง
อย่างไรก็ตาม นั่นคือความจริง ณ ปัจจุบัน
โยเกิร์ต สำหรับมื้อเย็น
" อีริค พาวล์ นิตยสาร อาคีโอโลจี โปรดฝากข้อความ"
ฉันเกลียดเวลานอน โดยไม่มีคุณเมื่อคืนนี้
คุณอยู่ที่ไหน
ฉันคิดถึงคุณ
- ฮัลโหล - ลูกรัก มีเรื่องอะไรเหรอ
ไม่มีอะไร
ทำไมแม่ถึงคิดอย่างนั้นคะ
ลูกกับอีริค มีปัญหาอะไรกันเหรอ
ไม่มีอะไรหรอกแม่
- เขาอยู่ตรงนั้นแล้วลูกพูดไม่ได้เหรอ - เขาไม่อยู่ที่นี่
แม่เพิ่งอ่านบล็อคของลูก มันแปลกๆ และความเห็นอกเห็นใจแบบที่ไม่ปกติ
- เขาอยู่ที่ไหน - ข้างนอก
เขาไปซื้อพิซซ่า
ลูกเลิกทำอาหารแล้วเหรอ
แค่หยุดชั่วคราวค่ะ แค่ขอพักนิดหน่อยจากเรื่องทำอาหาร
กลับไปทำต่อเถอะ
มันจะดีกับตัวลูกที่จะทำอะไร สำเร็จซักครั้งในชีวิตของลูก
- จูเลียไม่ได้ยอมแพ้นะ - ใครพูดว่าหนูจะยอมแพ้
แม่แค่จะพูดว่า... อย่า
เฮ้ย
คุณกลับมาเหรอ
กลับมาเถอะนะ
มื้อเย็นมีอะไรกิน
เอวิสบอกว่าเธอจะรออยู่ที่นี่ แม้ว่าเราจะมาสาย
ถ้าเธอไม่อยู่ที่นี่ เราก็ไปแท็กซี่
น่าจะมีแท็กซี่ที่บอสตัน
เธอต้องมาที่นี่ สวมแจ๊คเก็ตลายสก็อต
นั่นคือที่ฉันจะจำเธอได้
นี่เธอหมายความว่าไง " จำเธอได้" เธอเปลี่ยนไปเหรอ
ก็...
" คอยมองผู้หญิงวัยกลางคน ที่สวมแจ๊คเก็ตลายสก็อต"
- แล้วไง... - เธอกับเอวิสไม่เคยเจอกันเหรอ
เราแค่เป็นเพื่อนทางจดหมาย
พวกเธอไม่รู้จักกันและกัน
รู้สิ เราเขียนถึงกัน
แล้วเธอเริ่มเขียนหากันได้ยังไง
เรื่องมันยาว
สามีของเอวิส เบอร์นาร์ด เดอ โวโต้ ตายไปแล้ว เป็นนักเขียนที่ยอดเยี่ยมมาก
เขาเขียนบทความใน นิตยสารฮาร์เปอร์ ล้วนเป็นเรื่องมีดสแตนเลสสตีล
- และที่เขาเกลียดพวกมันยังไง - แล้วไงต่อ
และฉันเลยเขียนถึงเขา แบบแฟนๆน่ะ เพราะเขาถูกร้อยเปอร์เซนต์
แล้วเอวิสก็เขียนถึงฉัน
แล้วฉันเลยเขียนตอบไป แล้วเธอก็เขียนตอบฉันกลับ
มันผ่านมา 8 ปีแล้ว คิดว่างั้น
- เอวิส - จูเลีย
- เพื่อนรัก - ดูเธอสิ
เพื่อนที่วิเศษ... ขอพระเจ้าคุ้มครอง
นี่เป็นความพยายามที่น่าประทับใจมาก คุณนายไชลด์ และคุณนายเบ็ค
ขอบคุณมากๆค่ะ
บรรณาธิการของคุณชอบมัน
ฉันชอบค่ะ ฉันคิดว่ามันโดดเด่นมาก
ไม่เหมือนใครในท้องตลาด
- ปัญหาไม่ได้แค่ความยาวนะ - มันมี 700 หน้า
- ค่ะ เราทราบ มันยาว - ค่ะ เราทราบ มันยาว
มี 700 หน้า แค่เรื่องซ๊อส กับ สัตว์ปีก
เราคิดว่าคุณอาจจะ พิมพ์เป็นตอนๆ
ตอนที่ 1... ซ๊อส
- ตอนที่ 2... - สัตว์ปีก
ค่ะ
ตอนที่ 3... ปลา เนื้อ ผัก และ ของหวาน
นั่น 6 ตอน
ไข่
- ไข่ - ไข่ 7.. 7 ตอน
เราไม่ต้องการพิมพ์สารานุกรมนะ
ผมคิดว่านี่สำหรับพวกแม่บ้าน
พวกแม่บ้านต้องการอะไร ที่ง่าย... และหลากหลาย
แบบนี้
ขอให้ฉันได้พูดแทนทุกๆ คน
ถ้าคุณเต็มใจที่จะแก้ไขมัน ฉันแน่ใจว่าเราทุกคนสนใจ
ซิมคา ฉันเสียใจ
เธอแค่เลือกคนประสานงานผิด
ใช่ ฉันควรทำงานร่วมกับผู้หญิงคนนี้ " เบ้คอลาสก้าอินเอ่ฟลาวเวอร์พ็อท"
เราแค่เอาหนังสือคืนจาก ฮอฟตัน มิฟฟลิน แล้วไปหาสำนักพิมพ์อื่น
เราเพิ่งเริ่มจะดิ้นรน จูเลีย หนังสือเธอเป็นผลงานชิ้นเอกเลยนะ
อะไรคือปุยมาชแมลโล
ยังไงก็ตาม เก็บเงินล่วงหน้าเอาไว้ เก็บไว้ทั้ง 250 ดอลล่าห์
อย่าคืนเขาแม้แต่เพนนีเดียวเลยนะ
ทำไมเราถึงได้ตัดสินใจจะทำเรื่องนี้กัน ตอนนั้นเราคิดอะไรกันอยู่
ใครจะจำได้
ฉันไง
เราต้องการเขียนตำราอาหารฝรั่งเศส สำหรับผู้หญิงอเมริกันที่ไม่มีคนครัว
แล้วนั่นคือที่เราจะทำ เราแค่ทำมันใหม่ทั้งหมด
และนั่นคืออย่างนั้นแหละ มันก็ง่ายๆ
คงงั้น ส่วนของหวานก็เสร็จแล้ว ต้องขอบคุณซิมคา มันโดดเด่นมาก
ขอบคุณ
ฉันยังไม่ได้พิมพ์มันเลย
แต่นั่นทำให้ฉันมีอะไรทำ ที่เมืองออสโล
อีริค มาดู ไก่ที่สวยที่สุดในโลก
ซนจัง
ว้าว
โอ้พระเจ้า
รู้สึกดีมากๆ พูดจริง ผมชอบมัน
ฉันแค่อยากเติมรสชาติ ให้กับช่วงเวลานี้
ช่วงเวลาเมื่ออะไรก็เป็นไปได้
ช่วงเวลาที่คุณสามารถจินตนาการ พวกเขาจะต้องชอบทุกสิ่งที่คุณทำ
มันจะต้องขายได้ซักล้านเล่ม และเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้
ครับ แต่ผมคิดว่า น่าจะได้ไวน์ดีๆ ซักขวด
- คุณว่าอย่างนั้นมั้ย - ค่ะ
มื้อเย็นมีอะไรทานจ้ะ
ถ้าเธอเกิดไม่กินหมูล่ะ
เธอเป็นนักเขียนเรื่องอาหาร เธอต้อง กินหมูอยู่แล้ว ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
คุณพูดถูก ฉันรู้คุณพูดถูก ฉันแน่ใจว่าคุณพูดถูก
- เธอมาก่อนเวลามั้ย - เธอมาตรงเวลา
- ผมทำเอง ผมทำต่อเอง - ขอบคุณ ขอบคุณ
คุณเป็นมนุษย์ที่แย่มาก และยากที่ใครจะอยู่ด้วยได้
นั่นใคร
อะแมนด้า เฮสเซอร์ จาก เดอะนิวยอร์คไทมส์
เชิญค่ะ
คือฉันมีสัมผัสกับจูเลีย ตอนที่ทำพวกนี้
เหมือนเป็นครู เหมือนมีพรายกระซิบ
ฉันสนทนากับเธอ ตอนที่ฉันทำอาหาร
ฉันรู้สึกเหมือนเธอ อยู่ตรงนั้นกับฉันในครัว
เธอเหมือน เพื่อนในจินตนาการของคุณ
ใช่
แน่อยู่แล้ว เธอเป็นคนที่ฉันเขียนถึงทุกๆ วัน
แม้ว่าเธอคงไม่เคยได้อ่านมัน ไม่รู้สิ
ฉันอยากที่จะพบเธอจริงๆ
ฉันอยากจะเป็นเพื่อนเจ้าสาว ในงานแต่งของเธอเมื่อปี 1946
ฉันรู้ดีว่าคงเป็นเหตุการณ์ที่ อธิบายไม่ได้ของการย้อนเวลา
นั่นก็แค่สิ่งที่ฉันคิดเอาไว้
เรามีแผนจะไปที่ ห้องครัวของจูเลียที่เคมบริดจ์
ในพิพิธภัณฑ์สมิธโซเนี่ยน เวลาที่เราจบงานนี้
ก่อนอื่น ฉันต้องทำนี่ให้เสร็จ ฉันเหลือ 15 วัน กับ 24 เมนู
ฉันยังต้องเลาะกระดูกเป็ด
ไม่รู้ฉันอ่านจากไหน มันแย่ถ้าพูดว่า "อร่อย" ตอนกำลังกิน แต่มัน อร่อย
แมนฮัตตันดีเวล็อปเม้นท์ฯ นี่ จูลี่ พาวล์ โปรดถือสายก่อนค่ะ
แมนฮัตตันดีเวล็อปเม้นท์ฯ นี่ จูลี่ พาวล์ ถือสายรอได้มั้ยค่ะ
- ได้ค่ะ - เยี่ยม
- แมนฮัตตันดีเวล็อปเม้นท์ฯ... - จูลี่ นี่ซาร่าห์
เดอะนิวยอร์คไทมส์ ฉันไม่อยากเชื่อเลย
ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันโทรกลับได้มั้ย
ฉันคงต้องโทรกลับทีหลัง รอนะ
ฮัลโหล นี่จูลี่ พาวล์ มีอะไรให้ช่วยค่ะ
- หวัดดี - เฮ้ย
ทายสิอะไร ข้อความในเครื่อง
- 65 เหรอ - ใช่ 65
ถ้านั่นคือจูลี่ พาวล์ ในนิวยอร์คไทมส์ นี่คือ จูดี้ เคลน
ฉันเป็นบก.ของลิทเทิ้ลบราวน์ และฉันอยากพูดกับคุณเรื่อง
คุณสนใจจะเขียนหนังสือมั้ย
คุณโทรหาฉันที่เบอร์ 2120490067
หวัดดี นี่ซาร่าห์ แชลแฟ่น ฉันเป็นตัวแทนด้านวรรณกรรม
ฉันไม่ทราบว่าคุณมีตัวแทนรึยัง
แต่ฉันอยากพูดกับคุณจริงๆ เรื่องเป็นตัวแทนคุณ
- ผมเป็นผู้ผลิตข่าวเช้าซีบีเอส - อีริค ฉันกำลังจะได้เป็นนักเขียน
คุณคือนักเขียน
นี่รูท สปันเจ่น ฉันเป็น บก.นิตยสารอาหารและไวน์
โปรดโทรกลับที่เบอร์ 2121573245
- ฉันต้องทำทาร์ตลูกแพร์ - ไว้ทีหลัง
ไง นี่แม่เอง ลูกอยู่บนนิวยอร์คไทมส์นะ
แม่รับไม่ไหวเลย มีแต่คนโทรมา
หลานป้าเจซซี่ ดอร์รี่ ที่อยู่แอบิลิน
คนที่สามีเธอชนะการแข่งกินพาย
และเป็นคนที่บ้าเล่นอักษรไขว้
เขาเป็นสมาชิกเดอะนิวยอร์คไทมส์ แล้วเห็นมันที่แอบิลิน
ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่
นี่เคน ดรายเอ่อร์ ผมเป็น บก.แรนด้อมเฮ้าส์
ผมเพิ่งอ่านบล็อคของคุณ มันเยี่ยม เราอยากจะพิมพ์บางส่วน
ฉันเป็น บก.บอน แอพพีที
ไฮ ผมเป็นผู้ผลิตรายการฟู้ดเน็ทเวิร์ค เราอยากจะพบกับคุณ
- คุยกับคุณ - เรามีไอเดียบางอย่าง
ผมไม่ทราบว่าคุณสนใจจะ ทำเรื่องนี้เป็น...
- หนังสือ - ภาพยนต์
- ทีวีซีรี่ส์ - รายการโชว์เดี่ยวของผู้หญิง
- โทรมา - โทรมา
โทรมา
ขอบคุณ พระเจ้า
กิมเล็ทส์
- นี่ของคุณ - ขอบคุณ
- หวัดดี นี่จูลี่ - กับอีริค
- เรากำลังยุ่งทำครัว - กับเขียนบล็อค
อื่นๆ อีก... ฝากข้อความซะ
- คุณทำให้มันดีขึ้น - ผมแค่ทำให้มันมีพลังขึ้น
หวัดดี นี่แบร์รี่ ไรอัน จากซานตา บาบารา นิวส์
ผมกำลังเขียนบทความเกี่ยวกับ งานวันเกิดปีที่ 90 ของจูเลีย ไชลด์
ผมถามเธอเรื่องบล็อคของคุณ
บอกตามตรงนะ เธอเหมือนอารมณ์เสีย ผมคิดว่าคุณอาจจะอยากให้ความเห็น
ฮัลโหล
ใช่ค่ะ
เธอพูดอย่างนั้นเหรอค่ะ
จูเลีย ไชลด์พูดอย่างนั้นเหรอค่ะ
เธออ่านบล็อคของฉันรึยัง
ไม่ค่ะ ฉันไม่ต้องการให้ความเห็นจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณที่โทรมา
จูเลียเกลียดฉัน
จูล
เขาเกลียดเรา
ใคร
ฮอฟตัน มิฟฟลิน
- เขาไม่ได้โกรธคุณหรอก - เกลียดสิ เขาเกลียดแน่ๆ
ไม่หรอก เขาบอกว่าหนังสือดี
แต่เขาไม่ต้องการจะพิมพ์มัน
เขาคิดว่ามันแพงเกินไป เขาคิดว่ามันเป็น " ข้อห้ามเชิงเศรษฐกิจ"
8 ปีของชีวิตเรา กลายเป็นแค่สิ่งเพื่อให้ฉันมีอะไรทำ
เพื่อที่จะได้มีอะไรให้ฉันทำ
แล้วไง
โฮ โฮ
ตอนนี้จะยังไงล่ะ
- คุณเป็นครู - ใช่
คุณก็สอนได้
ใช่ เราจะกลับบ้าน
บ้านอยู่ไหนล่ะ
เราจะอยู่ที่ไหนกัน
- บ้าน คือที่ไหนก็ได้ที่เราอยู่กัน - ใช่
เอายังงั้นดีมั้ย เราค่อยแก้กันไป เราค่อยคิดกันไป
- คุณสอนในครัวของเราก็ได้ - จริง
คุณสอนบนทีวีก็ได้
ทีวีเหรอ
- ฉันน่ะเหรอ - ใช่
- พอล - จริงนะ จูเลีย
ผมคิดว่าคุณน่าจะเหมาะกับทีวี ผมคิดอย่างนั้นนะ
- พอล - จริงๆ จริงๆ
อย่า...
ผมไม่ได้ล้อคุณเล่นนะ เปล่าเลย
ใครบางคนจะพิมพ์หนังสือของคุณ
ใครบางคนจะอ่านหนังสือของคุณ และจะได้รู้ถึงสิ่งที่คุณทำ
เพราะหนังสือของคุณมันน่าทึ่ง
หนังสือของคุณเป็นงานของอัจฉริยะ
หนังสือของคุณจะเปลี่ยนแปลงโลกนี้
คุณได้ยินผมมั้ย
คุณนี่ช่างหวานจริงๆ
จริงๆ
คุณเป็นคนที่ปากหวานที่สุดเลย
ช่างหัวพวกมัน
จูดิธห์ คุณช่วยมาดูนี่หน่อยสิ
เนตรนารีใจกล้าของเรา เอวิส เดอ โวโต้
เป็นเพื่อนกับผู้หญิงที่เขียน ตำราอาหารฝรั่งเศสเล่มโตๆ
ฮอฟตัน มิฟฟลิน เพิ่งปฏิเสธมัน
" เมนูอาหารฝรั่งเศสเพื่อคนครัวอเมริกัน" ชื่อห่วยมาก
ขอให้สนุกนะ จูดิธห์
อร่อย
อร่อยยย
โอ้...
เคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์
- อยู่นี่เอง - อะไรเหรอ
- นั่นใครมา - ฉันไม่รู้
ด่วนพิเศษ ถึงคุณจูเลีย ไชลด์
หนาวจัง
ได้แล้วค่ะ
สวัสดี คุณนายไชลด์
เราได้อ่านตำราอาหารฝรั่งเศส ที่สุดยอดของคุณแล้ว
ศึกษามัน ทำตามมัน ประเมินมัน และอื่นๆ อีก
เรามาถึงข้อสรุปว่า มันเป็นหนังสือที่มีเอกลักษณ์
ที่เราภูมิใจมากที่จะพิมพ์
พอล พอล
อะไร อะไร อะไร อะไร
คน๊อฟ...
คน๊อฟ ต้องการพิมพ์หนังสือของเรา
มันเขียน " คน๊อฟ " หรือ " โคน๊อฟ"
- ใครสน - ใครสน
เขาเสนอเงินล่วงหน้าให้เรา 1,500 ดอลล่าห์
โอ้ พระเจ้า
" เราเชื่อว่าหนังสือคุณจะเหมาะสำหรับ ทำอาหารฝรั่งเศสในอเมริกา"
" เหมือนหนังสือ 'จอยออฟคุคกิ้ง' ที่เหมาะกับการทำอาหารทั่วไป"
" และเราจะขายมันแบบนั้น"
จูเลีย!
ตอนเราเจอกัน ซึ่งฉันหวังว่าคงเร็วๆ นี้
ฉันอยากจะคุยกับคุณ โดยเฉพาะเรื่องชื่อหนังสือ
เพราะมันเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ที่จะทำให้หนังสือเล่มนี้โดดเด่น
จากหนังสือทั่วไปบนท้องตลาด
- นี่เป็นวิธีปกติที่คุณทำเหรอ - ไม่ใช่หรอก
"ศาสตร์การทำอาหารฝรั่งเศส"
คุณคิดว่าไง
มาถึงจุดนี้แล้ว อะไรก็ได้
- จูเลีย อย่างนั้นไม่ได้ - ก็ได้
ฉันชอบมัน
เธอพูดว่า " เกลียด" จูเลีย ไชลด์ใช้คำว่า " เกลียด " เหรอ
ไม่
แต่เธอพูดว่าฉันไม่เคารพ หรือจริงจัง หรืออะไรบางอย่าง
คนๆ นึงจะจริงจังได้มากขนาดไหน
คุณคิดมั้ยว่า เธอคิดว่าฉันเหมือนหลอกใช้เธอ
เธอคงยังไม่ได้อ่านบล็อคคุณ
เธออ่านมันรึเปล่า
เขาไม่รู้ว่าเธออ่านมันรึเปล่า
แต่เธอออกความเห็นเกี่ยวกับมันแน่ๆ
คุณคิดว่าเพราะฉันใช้ คำหยาบบ่อยเกินไปมั้ย
อาจเป็นได้ ใครจะรู้
ดูนะ ต้องมีอะไรผิดซักอย่างในตัวเธอ ถ้าเธอไม่เข้าใจว่าคุณทำอะไร
ไม่มีอะไรที่ผิดในตัวเธอ ไม่มีเลย
ฉันใช้เวลาหนึ่งปีกับเธอ เธอสมบูรณ์แบบ
จูเลีย ไชล์ในสมองคุณ นั่นแหละที่เพอร์เฟกต์
จูเลีย ไชล์ที่ไม่เข้าใจสิ่งที่คุณทำ นั่นแหละที่ไม่เพอร์เฟกต์
อันที่อยู่ในหัวคุณ คืออันที่มีความหมาย
ฉันคงไม่มีวันได้พบเธอ
แต่คุณก็รู้จักเธอแล้วนี่
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี ได้ทุกเมื่อ
- เธอช่วยฉันไว้ - คุณช่วยตัวคุณเอง
ฉันกำลังจะจมน้ำ และเธอดึงฉันขึ้นมาจากมหาสมุทร
อย่ามัวแต่เพื้อ
จูเลียเริ่มที่จะเรียนการทำอาหาร
เพราะเธอรักสามีของเธอ และเธอรักอาหาร
เธอไม่รู้ว่าจะทำอะไรอีกกับตัวเธอเอง
ระหว่างที่เรียน เธอพบความสุข
ฉันไม่เข้าใจสิ่งนี้มานานแล้ว แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
จูเลียสอนฉัน
แต่นี่คือสิ่งที่จูเลียสอนฉันจริงๆ
เธอสอนฉันทำอาหาร
เราได้มาถึงตรงนี้
อีกวันเดียว และอีกหนึ่งเมนู
คุณคิดว่าการเลาะกระดูกเป็ด เป็นความสำเร็จที่เป็นไปไม่ได้
- และขั้นตอนทั้งหมด... - ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
อาจจะใช้เวลาถึง 45 นาที ในครั้งแรก เพราะความกลัว
อย่ากลัวไปเลย
ไม่กลัว จูเลีย ไม่กลัว
เอามีดมา เผชิญหน้ากับเป็ด
เผชิญหน้ากับเป็ด แกคือเป็ดของฉัน
คุณกรีดลึกๆ ลงไปที่หลังของตัวเป็ด
ตลอดลงมาจากคอจนถึงส่วนหาง เพื่อเปิดให้เห็นกระดูกสันหลัง
ด้วยมีอันเล็กๆ ที่คมกริบ เฉือนมันออกจากกระดูก...
ฉันทำสำเร็จ ดูนั่นสิ จูเลีย มันเหมือนของคุณเลย
ลงที่ข้างนึงของเป็ด... ดึงเนื้อไป
ผูดเป็ดที่เลาะกระดูกแล้วบนเขียง เอาด้านหนังลง
ตบเบาๆ ให้เข้าที่ รีดแป้งออกไป
2 ชั่วโมง และเอาออกจากเตาอบ ปล่อยให้มันเย็นซัก 2-3 ชั่วโมง
มันออกมาดีเหมือนที่มันควรจะเป็น
รับที รับจานอีกได้มั้ย
- แน่นะ - ได้แล้ว
เธอมาแล้ว ว้าว!
ขอบคุณ ลาเปียซเดอรีอิซอง
365 วัน... กับ 524 เมนู
- ขอแสดงความยินดีด้วย - ขอบคุณ พวกคุณทุกคน
ที่รัก มันช่างวิเศษจริงๆ
เยี่ยมมาก
ผมชอบมัน ผมชอบมันมากเลย
อีริค ฉันคงทำไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
เหมือนใครบางคนที่พูดว่า
คุณเหมือนเนยบนขนมปังฉัน และเป็นลมหายใจที่ให้ชีวิตฉัน
ดื่มให้กับสามีของฉัน
ผมรักคุณนะ ที่รัก
ขอบคุณ
ตกลง มันจบแล้ว
โครงการได้มาถึงจุดสุดท้าย เราต่างกลับไปที่เดิม ที่เราเริ่มขึ้น
อีริค ตัวฉัน เจ้าเหมียว... บาดเจ็บกันเล็กน้อย
นั่งกันอยู่ในส่วนหนึ่งของเมือง กิน
ขอขอบใจ ทุกๆ คน
ทายสิว่าอะไร
ขอให้เจริญอาหาร
เห็นเคานเตอร์ที่ยกระดับขึ้นมั้ย เธอสั่งทำพิเศษเลย
นั่นไงที่รู้จักกันดี ครกกับสากของเธอ
ว่าตามคุณแล้วกัน
- แจ๋ว - ถ่ายรูปให้หน่อย
ได้
นั่นล่ะสวยแล้ว ขอท่าอื่นบ้าง
เอาล่ะนะ กำลังพูดกับเธอ
ดีแล้ว
อีกรูปนึง
น่ารักมาก
นั่นแหละ... เจ๋ง
เจ๋งมาก
ขอเวลาฉันเดี๋ยว
ฉันรักคุณ จูเลีย
มาแล้วเหรอค่ะ
หอมดีจัง ทำอะไรกินจ้ะ
สตูแกะกับมันฝรั่ง
มีอะไรถึงคุณด้วย
พอล ไชลด์ ตายปี 1994 อายุได้ 92 ปี
จูเลีย ไชลด์ ตายปี 2004 อายุได้ 91 ปี
"ศาสตร์การทำอาหารฝรั่งเศส" ขณะนี้เป็นการพิมพ์ครั้งที่ 49
หนังสือของจูลี่ พาวล์ "จูลี่ แอนด์ จูเลีย" ถูกพิมพ์ปี 2005 เธอกับอีริคยังคง
อาศัยอยู่ที่ควีนส์ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ อยู่บนร้านพิซซ่าแล้ว เธอยังเป็นนักเขียน
หนังสือของเธอ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนต์
FreeAndFree บรรยายไทย
Thai